نقاب «بیانیه» بر چهره «کتابخانه»؛ چرا جمیا واقعیت‌های میدانی دره‌دریژ را نادیده می‌گیرد؟

اهل حق، یارسان

انتشار بیانیه‌ای از سوی «جنبش میهنی یارسان (جمیا)» در تکذیبِ عضویت «مجتبی و میثم ویسی» در حزب آزادی کردستان (پاک)، اگرچه در ظاهر تلاشی برای هویت‌بخشی به این دو فرد در چارچوب فعالیت‌های مدنی است، اما با واقعیت‌های میدانی و سوابق رفتاری نامبردگان در روستای «دره دریژ» فاصله معناداری دارد. جمیا در حالی با لحنی تند، انتساب این دو فرد به احزاب مسلح را بدون سند می‌خواند که چشم بر فعالیت «کتابخانه» تحت مدیریت آنان بسته است؛ فضایی که در پوشش فعالیت‌های کتابخوانی، به کانونی برای آمد و شدِ عناصرِ رادیکال، برگزاری نشست‌های محفلی و سازماندهی‌های سیاسی تبدیل شده بود.

 

ادعای جمیا مبنی بر اینکه فعالیت‌های این دو صرفاً فرهنگی بوده است، بیش از آنکه برآمده از یک بررسیِ بی‌طرفانه باشد، به‌نظر می‌رسد نوعی تقابل‌جویی با گروه‌های رقیب (همچون پاک) برای تعیینِ سهم از «سرمایه‌سازی نمادینِ» جان‌باختگان است. در واقع، آنچه در بیانیه جمیا نادیده گرفته شده، «تغییر کارکردِ پوششی» این کتابخانه است که مستنداتِ آن شامل محتواهای منتشر شده در فضای مجازی و رویکردهای ضدامنیتیِ اتخاذ شده در همان فضا، به وضوح بر غیرمدنی بودنِ ماهیتِ آن دلالت دارد.

در این بازیِ چندسویه، تحلیلِ دقیقِ پرونده از دو سو تحت فشار است:

خانواده ویسی و جمیا: که با تأکید بر هویتِ مدنی و فرهنگی، سعی دارند از بارِ امنیتیِ پرونده بکاهند و با «تقدس‌زدایی از اقداماتِ مسلحانه»، بر روایتِ خود از «کنشگریِ صرف» پافشاری کنند.
گروه‌های مسلح (پاک): که با بهره‌برداری از سوابقِ رادیکالِ مجتبی ویسی (از جمله بازداشت‌های پیشین در تجمعات غیرقانونی)، درصددِ مصادره پرونده برای مشروعیت‌بخشی به اقداماتِ خود هستند.

اما آنچه در نقدِ بیانیه جنبش میهنی یارسان (جمیا) باید مورد تأکید قرار گیرد، این است که «عدم عضویتِ تشکیلاتی» در یک حزبِ خاص، لزوماً به معنایِ «عدمِ فعالیتِ ضدنظام» نیست. سوابقِ میدانی نشان می‌دهد که این افراد با استفاده از ابزارِ نفوذ در پوششِ خدماتِ فرهنگی، عملاً در مسیرِ ایجاد ناامنی و برهم‌زدنِ نظم عمومی گام برداشته‌اند. بنابراین، تلاشِ جمیا برای تطهیرِ ماهیتِ فعالیت‌های این دو برادر و تقلیلِ آن به «فعالیتِ مدنی»، نه تنها کمکی به شفافیت نمی‌کند، بلکه به معنای نادیده گرفتنِ نقشِ مستقیمِ آنان در ایجاد آشوب است؛ اقداماتی که فارغ از اینکه تحتِ لوایِ کدام حزب یا گروهِ سیاسی باشد، هزینه‌های امنیتیِ سنگینی را به کشور تحمیل کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *