پیشگویان کابالیست در طول تاریخ بسیار به وقایع آخرالزمان از دیدگاه کابالا (به عنوان عرفان یهودی) پرداختهاند. از جمله در این زمینه با وجود نهی از تعیین زمان برای ظهور منجی در شریعت یهود، به محاسباتی برای زمان ظهور ماشیح هم پرداختهاند. در جریان جنگهای اخیر، از این پیشگویی ها به جهت تقدیس جنگ بر ضد ایران هم استفاده شد.
به عنوان نمونه خاخام باروخ روزنبلوم دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴ با استناد به پیشگویی گائون میویلنا (عالم یهودی قرن هجدهم) مدعی شد که ظهور ماشیح بسیار نزدیک است و در دنباله جنگهای پیش رو به نجات خواهیم رسید.
به دنبال او، حاخام سلیمان حکاکیان در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ (در آستانه جنگ چهل روزه) این بار به زبان فارسی با استناد به همین پیشگویی برای توجیه جنگ و پیشبینی فروپاشی ایران و ظهور منجی یهود، بهرهبرداری سیاسی کرد. در نگاه او پیشگویی ظهور ماشیح در اواخر همین تابستان با فروپاشی نظام ایران روی خواهد داد و با از بین رفتن جمهوری اسلامی، صلح جهانی برقرار خواهد شد!
پس از شروع جنگ یکشنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ است. حاخام روزنبلوم از طریق متون کتاب مقدس یهود، میدراشها و محاسبات کابالیستی و مفاهیم دیگر، روز اول ماه عبری نیسان (مطابق با ۲۸ اسفند ۱۴۰۴) را زمان ظهور نجات جهانی قلمداد کرد.
میدانیم که جنگ چهل روزه همزمان با عید پوریم و سپس ماه نیسان و عید پسخ (عید نجات از فرعون) شکل گرفت. جریان صهیونیسم دینی در کنار استفاده ابزاری از این مناسبتها، پیشگویی های کابالیستی را هم به کار گرفت.
گفتیم که پیشگوییهای کابالیستی در این زمینه متعدد هستند و اگر واقع نشوند پس از مدتی مسئله فراموش میشود خصوصا که مثلا حاخام سلیمان حکاکیان تصریح میکند این پیشگویی قطعی نیست! اما اگر بخشی از آنها اتفاقا روی دهد، با ابزارهای تبلیغاتی دلیلی بر قداست و حقانیت کابالا و صهیونیسم دینی معرفی خواهند شد.
