اقدام «سازمان دموکراتیک یارسان» در اعلام ۵ روز عزای عمومی برای «مجتبی و میثم ویسی»، بیش از آن که یک همدردی ساده باشد، یک کنش سیاسیِ ابزاری است. این جریان خارجنشین در حالی با سوء استفاده از هویت یارسان عزاداری عمومی اعلام کرده که آموزههای فرقه اهلحق و باور به دونادون، با چنین رفتارهایی در تضاد است.
مصداق نهفته در این بیانیهها، پنهانسازی سوابق امنیتی این دو فرد است که از زمان ناآرامیهای سال ۱۴۰۴ به جرم نقشآفرینی در اغتشاشات، تحت تعقیب قانون بودند. بررسی شواهد، از جمله افتتاح کتابخانهها با حضور چهرههای سیاسی خاص، پیوندهای تشکیلاتی با جریانهای کردی معاند، نشان میدهد که فعالیتهای فرهنگی، تنها پوششی برای پیشبرد اهداف سیاسی و ایجاد فضای مناسب بوده است. این فرافکنی، تلاش سازمانیافته برای تطهیر کنشگران ضدنظام و بهرهبرداری از مظلومنمایانه از شکافهای قومی و فرقهای است.
