صدور اطلاعیه «حزب کومهله کردستان ایران» در حمایت از برادران ویسی، تازهترین حلقه از مسابقه جریانهای معاند برای مصادره خون جانباختگان در مسیر اهداف سیاسی است. این در حالی است که پیشتر «حزب آزادی کردستان (پاک)» نیز با ادعای عضویت تشکیلاتی آنان، سعی در بهرهبرداری از این پرونده داشت؛ ادعاهایی که با تکذیبیههای خانواده و نزدیکان آنها مواجه شده است. شواهد میدانی نشان میدهد که «کتابخانه» تحت مدیریت این افراد در روستای درهدریژ، نه یک نهاد فرهنگی، بلکه پوششی برای نشستهای محفلی و فعالیتهای سازمانیافته ضدامنیتی بوده که در کنار سوابقِ بازداشتِ مجتبی ویسی در تجمعات غیرقانونی، ماهیتِ واقعیِ این کنشگری را برملا میسازد.
در واقع، فرایِ جنجالِ رسانهایِ احزاب برای مالکیتِ سیاسی بر نامِ این افراد، «قدر مشترکِ» تمامی این بیانیهها، اعتراف ضمنی به همسویی عملیِ برادران ویسی با دستورکارهایِ رادیکال و ضدامنیتیِ جریانهای تجزیهطلب است. فارغ از اینکه پیوند تشکیلاتیِ برادران ویسی با این گروهکها به طور رسمی تأیید یا رد شود، آنچه مبرهن است، اشتراکِ راهبردیِ مسیرِ طیشده توسط آنان با منویاتِ جریانهای معاند است؛ واقعیتی که سبب شده است این احزاب پس از مرگِ آنان، هرازچندگاهی با هدفِ رادیکالیزه کردنِ فضا و تأمینِ منافعِ حزبیِ خود، نام آنان را مصادره به مطلوب کرده و از اعتبارِ پوششیِ فعالیتهایِ فرهنگی برای پیشبردِ سناریوهایِ براندازانه بهرهبرداری کنند.
