به گزارش خبرگزاری صهیونیستی (JNS)، ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، اعلام کرد در صورت رسیدن به وزارت دفاع، «تغییری بنیادین در منشور اخلاقی ارتش اسرائیل» ایجاد خواهد کرد و «اخلاق یهودی» را سرلوحه عملکرد ارتش قرار خواهد داد. اما این خوانش تا چه اندازه قابل استناد به منابع یهودی است و ریشه‌های آن کجاست؟
عدالت سلاح یا قساوت سلاح؟
بن‌گویر که علناً خواستار تصدی وزارت دفاع در دولت بعدی است، اعلام کرد که در صورت رسیدن به این سمت، «تغییری بنیادین در منشور اخلاقی ارتش اسرائیل» ایجاد خواهد کرد. و آن را بر اساس اخلاق یهودی بازنویسی خواهد کرد. از جمله، بن‌گویر قصد دارد مفهوم «پاکی سلاح» (טוהר הנשק) را حذف کرده و آن را با «عدالت سلاح» (צדקת הנשק) جایگزین کند. اما این «عدالت» به چه معناست؟ به طور خاص:
– تاکید بر پیشدستی برای از بین بردن دشمن
– حذف برخی قیدها که استفاده از زور را به موارد ضروری محدود می‌کنند
– حذف بند صریح ممنوعیت آسیب رساندن به «غیرنظامیان» و «اسیران»
– حذف هرگونه اشاره به «ارزش‌های اخلاقی جهان‌شمول» در عوض، تأکید بر اخلاق یهودی، کتاب مقدس، قانون عبری و سنت یهودی خواهد بود.
هدف اصلی ارتش «پیروزی و شکست قاطع دشمنان» تعریف می‌شود. (پیروزی به هر بهایی)
کدام گونه از اخلاق یهود؟
منابع مقدس در دین یهود، از آن‌جا که تحت تأثیر افکار گوناگون شکل گرفته‌اند، طیفی متناقض از آموزه‌ها را در خود جای می‌دهند. چنین تنوعی، این قابلیت را به وجود می‌آورد که هر کس به وفق مصلحت سیاسی یا طبع و روحیه خودش به بخشی از آن استناد کند. به عنوان نمونه، هم دعوت به نسل‌کشی دیده می‌شود مانند دستور نسل‌کشی و محو کامل عمالیق به گناه برخی از ایشان (کتاب تثنیه، باب ۲۵، بند ۱۷-۱۹) و (کتاب اول سموئیل، باب ۱۵، بند ۳) هم دستور به رعایت عدل و شفقت. همان‌طور که در تورات (کتاب تثنیه، باب ۲۴، بند ۱۶ و ۱۷) می‌خوانیم که خانواده و نسل مجرم نباید مشمول مجازات شود و حق غریب و یتیم و بیوه‌زن را نباید پایمال کرد.
بن‌گویر وارث یک اندیشه صهیونیستی
مئیر کاهانه یک حاخام یهودی صهیونیست بود که حزب کاخ را تأسیس کرد. حزبی که در اثر رویکرد افراطی‌اش حتی در رژیم صهیونسیتی هم محدود و رد شد. خود کاهانه هم بعدا به دست یک مسلمان مصری، ترور شد اما افکار او باقی ماند و امروزه بن‌گویر به عنوان یکی از پیروان کاهانه، خوانش خشونت‌بار و نژادپرستانه او را ترویج می‌دهد و جایگاه مهمی در ساختار قدرت دارد. او به هنگام استناد به «اخلاق یهودی» تنها مواردی که در راستای اهداف سیاسی مورد نیاز است مورد استفاده قرار می‌دهد. این رویه نشان می‌دهد که با گذر زمان، رژیم صهیونسیتی بیشتر در مسیر افراط پیش رفته و از عناصر دینی در راستای توجیه و تقدیس خودش استفاده کرده است.
