تاریخ ایران گواهی می دهد که روحانیت شیعه در ایران اقتدار و پایگاه اجتماعی عظیمی داشته و دارد چون مردم متدین چند ویژگی را در آنها دیده اند:
۱_ روحانیت مبلغ و مروج مکتب اهل بیت عصمت و طهارت ع بوده اند و مردم عاشق خاندان نبوت روحانیت را پرچمدار این مکتب می شناسند.
۲_ جریان اصلی روحانیت همواره حامی مردم، پناه بی پناهان و در مقابل ستمگری حاکمان جور، مدافع حقوق مردم بوده اند،
۳_ روحانیت نخستین سنگر مقابله با دشمنان دین و مذهب مردم بوده اند و کم نبوده اند روحانیانی که خون پاک خود را نثار این راه کرده اند،
۴_ همین جایگاه، پایگاه و کارکردهای روحانیت سبب شده تا هر حکومتی بکوشد تمام یا بخشی از روحانیت را همراه خود سازد زیرا برای جذب وفاداری مردم به تایید روحانیت نیازمند بوده اند
۵_ روحانیت همواره از مردم بوده اند با مردم، در مردم و برای سعادت مردم زیسته و کوشیده اند،
۶_ قدرت و اقتدار اجتماعی و دینی روحانیت و نفوذش بر قلب های مردم سبب شده که هیچ گروه، انجمن، جمعیت و … نتوانسته بدون تایید روحانیت شکل گیرد و دوام یابد چنانچه می دانیم حتی گروهی مانند مجاهدین خلق هم با حمایت روحانیت کار خود را آغاز کرد.
۷_ روحانیت شیعه حافظ و مدافع سرزمین و میهن این ملت هم بوده اند و لذا در نهضت های انقلابی پیشگام و در جنگ های خارجی هم دارای نقش و سهم ویژه بوده اند.
با توجه به آنچه گفتیم آقای حلبی به خوبی می دانست که انجمن از تایید و حمایت روحانیت بی نیاز نبوده و نیست و بدون حمایت و تایید روحانیت نه می تواند تاسیس شود، رشد کند و گسترش و دوام یابد و از همین رو دیدیم که آقای شیخ محمود حلبی کوشید که بیشترین حمایت ها و تاییدهای روحانیت را کسب نماید.
رضایی
شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۵
