بیانیه جدید یاسر الحبیب درباره احتمال حمله هسته‌ای آمریکا به ایران را نمیتوان دلسوزی برای مردم منطقه دانست.
یاسر الحبیب، روحانی جنجالی و از چهره‌های شناخته‌شده جریان موسوم به تشیع انگلیسی، در بیانیه‌ای با اشاره به آنچه افزایش احتمال حمله هسته‌ای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به ایران خوانده است، از مؤمنان خواست برای محافظت از خود به دعای «اعتصام» متوسل شوند.
در این بیانیه آمده است:
«با انتشار گزارش‌هایی درباره افزایش احتمال اقدام دونالد ترامپ، جنایتکار جنگی و دیوانه، به حمله هسته‌ای علیه ایران، حضرت شیخ حبیب به مؤمنان در ایران، عراق و کشورهای حوزه خلیج فارس توصیه می‌کند که با دعای اعتصام، نقل‌شده از اهل‌بیت رحمت (علیهم‌السلام)، خود را محافظت کنند. این دعا باید هر روز سه مرتبه، در آغاز صبح و آغاز شب خوانده شود.»
تحلیل و ارزیابی
به نظر می‌رسد بیانیه اخیر یاسر الحبیب را نمیتوان صرفاً یک توصیه عبادی و از سر دلسوزی برای مردم ایران دانست. ترساندن جامعه از احتمال حمله هسته‌ای، به‌ویژه در شرایطی که دشمنان ایران از تهدید نظامی و جنگ روانی به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌کنند، در راستای برهم‌زدن امنیت روانی جامعه و ایجاد اضطراب و ناامنی در افکار عمومی قابل ارزیابی است.
در چنین فضایی، یاسر الحبیب با طرح جدی احتمال حمله هسته‌ای و برجسته‌سازی این تهدید، عملاً در مسیری حرکت می‌کند که نتیجه آن تکمیل عملیات روانی دشمن علیه مردم ایران است. به بیان دیگر، او با ظاهری دلسوزانه و در پوشش توصیه‌های مذهبی، همان پیام ترس و ناامنی را بازتولید می‌کند که دشمنان ایران به دنبال القای آن در جامعه هستند؛ نقشی که می‌توان آن را نوعی پیاده‌نظام جنگ روانی دشمن دانست.
از سوی دیگر، انتخاب چنین ادبیاتی و صدور توصیه‌های عبادی برای مردم ایران، عراق و کشورهای منطقه، می‌تواند بخشی از تلاش او برای تثبیت جایگاه شخصی و جلب اعتماد عمومی باشد. او با قرار دادن خود در موقعیت شخصیتی که گویا در شرایط بحرانی برای مؤمنان راهکار معنوی ارائه می‌دهد، درصدد معرفی خویش به‌عنوان مرجع و پناهگاه معنوی مردم است.
البته اصل توصیه به دعا و توسل امری پسندیده است؛ اما نمیتوان از این پرسش چشم‌پوشی کرد که چرا چنین توصیه‌ای با برجسته‌سازی تهدید هسته‌ای و ایجاد فضای نگرانی همراه شده است؟!
آیا این رویکرد، علاوه بر تأثیرگذاری بر افکار عمومی، تلاشی برای کسب اعتبار و نزدیک‌شدن به جایگاه مرجعیت و جلب رجوع مردم نیست؟
مسئله اصلی این است که دلسوزی واقعی برای مردم، نباید به ابزاری برای بازتولید جنگ روانی دشمن و ساختن جایگاه شخصی در میان افکار عمومی تبدیل شود.
حسین زنجانی
پژوهشگر نقد انجمن حجتیه
