میدانیم که منابع یهودیت از اشکالات مبنایی درباره معاد رنج میبرد؛ از جمله اینکه در تورات هیچ یادکرد روشنی از رستاخیز وجود ندارد. یهودیت سنتی که بنابر سنت شفاهی (تدوینشده در تلمود) به معاد باور داشته، برای حل این مشکل به تأویلاتی روی آورده است. بههرحال، اعتقاد به معاد بهعنوان یکی از اصول اعتقادی یهودیت در طول تاریخ مطرح بوده است. بهعلاوه، با شکلگیری صهیونیسم دینی که رسالت خود را تقویت رژیم صهیونیستی میبیند، نیاز به یک آرمان بعد از مرگ برای جانفشانی وجود دارد تا سربازان با عقیده دینی را در این راه به حرکت درآورد.
بهعنوان نمونه، در کتاب جامعه (منسوب به سلیمان ع) این عبارت وجود دارد: «نام نیک از روغن خوشبو بهتر و روز مرگ از روز تولد بهتر است.» (جامعه ۷: ۱)
حاخام زامیر کوهن، بهعنوان رئیس مجموعه رسانهای هیدبروت، در ۲۰ مرداد ۱۳۹۹ در کانال هیدبروت، در جلسه تفسیرش به شرح این جمله پرداخت.
واقعیت این است که در بخش بزرگی از کتاب جامعه فضای پوچگرایانه حاکم است و این جمله باید در همین چارچوب معنا شود. ولی زامیر کوهن این عبارت را با نگاه معادباور معنا میکند که: روز مرگ از روز تولد بهتر است، چون آدمی در آغاز عمر سرنوشت مشخصی ندارد، اما در پایان عمر که میراثی مثبت و نام نیک برجای گذاشته است، رفتنش از دنیا مطلوب است. مانند کشتیای که پس از سفری با موفقیت برمیگردد، اما در ابتدای سفر میزان سود و ضرر و سرنوشت آن مشخص نیست.
