رضا صفا، کشیش و فعال تبشیری، در پاسخ به پرسشی پیرامون آموزه «تسلیم بودن در برابر قدرت‌های حاکم» (برگرفته از نامه پولس به رومیان، باب ۱۳) و چگونگی مواجهه مسیحیان با حکومت ایران، بر لزوم تبعیت از قوانین کشور تا جایی که در تضاد با «قانون خدا» نباشد، تأکید کرد.
او در این اظهارات با تفکیک میان مسائل روحانی و قوانین اجتماعی، تصریح کرد که مسیحیان ساکن ایران باید از مقرراتی که ضدیتی با کلام کتاب مقدس ندارند، اطاعت کنند. صفا برای نمونه به قانون حجاب اشاره کرد و گفت از آنجا که پوشاندن یا نپوشاندن سر یک مسئله روحانی نیست، مسیحیان در یک کشور اسلامی باید از این قانون تبعیت کنند.
این کشیش تبشیری در ادامه خاطرنشان کرد که تنها در صورت وضع قوانین مغایر با اصول ایمانی، نظیر ممنوعیت رفتن به کلیسا یا ممنوعیت مطالعه انجیل، افراد مجاز به نادیده گرفتن و شکستن آن قوانین خاص هستند؛ اما در عین حال تأکید کرد که این نافرمانی نباید به معنای جنگیدن و کشتن دیگران باشد.
به نظر می‌رسد این کشیش تبشیری و مدیر شبکه تلویزیونی نجات، بر خلاف سایر تبشیری‌ها، به دنبال کاهش نقش آفرینی یا حرکتهای سیاسی و شبه نظامی مسیحیان در مخالفت با جمهوری اسلامی باشد.
این تغییر رویکرد ممکن است نتیجه نا امیدی از نابودی نظام جمهوری اسلامی ایران به ویژه بعد از شکست کودتای دی ماه ۱۴۰۴ و همچنین شکست هیمنه پوشالی ارتش‌های ایالات متحده و رژیم صهیونی مقابل ملت با اراده ایران اتفاق افتاده باشد. هدف آن نیز ممکن است صرفاً حفظ بخشی از جامعه مسیحی و حتی نوکیشان مسیحی در دوران ابرقدرتی جمهوری اسلامی و افول قدرت آمریکا باشد. زیرا برخی چهره های تندرو و سلطنت طلب در میان فعالان مسیحیت تبشیری همچنان تبلیغ علیه جمهوری اسلامی و دعوت به خشونت را در دستور کار دارند و با برآورد غلطی که از شرایط و آینده کشور دارند، آبرو و موقعیت اجتماعی سایر مسیحیان ایران را به خطر می اندازند. به طور مثال کشیش رسول حیدری با اعلام حمایت رسمی از سلطنت طلبها، همچنان سقوط جمهوری اسلامی را ایران را پیش بینی کرده و کشیش هرمز شریعت و کشیش ساسان توسلی، با ظالمانه خواندن قوانین جمهوری اسلامی، مقابله خشونت آمیز با جمهوری اسلامی ایران را برای مسیحیان تئوریزه می‌کنند.
در این شرایط شایسته است جامعه مسیحی به ویژه مسیحیان ایران از هر قومیت و کلیسایی، از این جریانات تندرو و خشونت طلب که گرایشان سلطنت طلبی یا تروریستی دارند، دوری کرده و اعلام برائت کنند.
