شنیئور اوبر (שניאור ובר)، پادکستسازِ ساکنِ اسرائیل، مصاحبهای با دکتر افرایم هراری (אפרים הררה) انجام داد. هراری، از کارشناسانِ صهیونیستِ حوزهی اسلام و خاورمیانه، در این گفتوگو به بررسیِ پیشزمینههایِ دینیِ منازعهی ایران و اسرائیل پرداخته است. تحلیلِ او را در ادامه میخوانید.
هراری در این مصاحبه، نگاهِ خودش به شیعه را در چهارچوبِ یک «جنگِ دینی» ترسیم کرده که بنیادِ این درگیری، ریشه در باورهایِ شیعه دارد. او با اشاره به اختلافِ تاریخی بر سرِ خلافت و واقعهی کربلا، مدعی است که شیعه برای کوتاهیاش در یاری امامِ خود عزاداری میکند و این حس انتقامجویی، عذاب وجدان و مظلومیت، به باوری برایِ پایداری بر مکتبِ خویش انجامیده است که همین نگاه، هرگونه سازش با صهیونیسم را برایِ شیعه ناممکن میسازد.
هراری در ادامه، قدرتِ نظامیِ ایران را با وضعیت اعرابِ خلیجفارس مقایسه کرده و میگوید که اعراب از ایران میهراسند، چراکه ایران «جنگدیده و مقتدر» است، در حالی که دول عربی «رفاهزده و ناتوان از جنگِ جدی» هستند. او همچنین به استنادِ اسلامیِ شیعه برایِ احتجاج بر حکامِ عرب اشاره میکند که به آنان میگویند: «شما به کفار پایگاه دادید و دو دین در جزیرهالعرب جمع نمیشوند.» به باورِ هراری، ایران علاوه بر در دست داشتنِ تنگهی هرمز، «برگه های فراوان دیگری» برایِ فشار بر دشمنانش دارد. او در بخشی از تحلیلِ خود، ایران را به شَمشون (שמשון)، شخصیتِ افسانهای کتابِ داوران (از کتب یهود) تشبیه کرده و میگوید که اگر ایران قرار باشد از بین برود، «مانند شمشون، دشمن را هم با خود نابود میکند.» در ادامه، هراری بر این نکته تأکید کرد که انقلابِ ایران، خود را موظف به «صدورِ انقلاب و تشیع» میداند و سپاه پاسداران نیز در قانونِ اساسی، کارکردی برایِ دفاع از همین انقلاب تعریف شده است.
