رسانه «وای نت نیوز» رژیم صهیونیستی اخیراً از یک پروژه مهاجرتی خبر داد که طی آن خانواده ای هشت نفره یهودی ایرانیتبار، با رها کردن زندگی مرفه خود در منطقه اعیاننشین «گریت نِک» نیویورک، دستهجمعی به شهر «رعانانا» در سرزمینهای اشغالی منتقل شدهاند.
چیستی ابعاد ماجرا
این خانواده که اصالتی مشهدی دارد و دههها پیش از انقلاب اسلامی به آمریکا رفته، بخشی از یک جامعه ۷ هزار نفریِ سنتی، متمول و بهشدت درهمتنیده یهودی در نیویورک هستند. «جردن کارمیلی» (۴۲ ساله) به عنوان یکی از این مهاجران، با اعتراف به رفاه و امنیت کاملشان در آمریکا میگوید: «ما اینجا همهچیز داریم؛ اما آمریکا جایی نیست که ما باید باشیم. زمان آن رسیده که یهودیان به خانه برگردند.»
به گفته وی، شوکِ ناشی از عملیات غیورانه طوفان الاقصی، فیلتری بود که ایده مهاجرت را برای آنها از یک بحث نظری، به یک تصمیم قطعی تبدیل کرد تا فرزندانشان را در اسرائیل بزرگ کنند!
پشتپرده این نوع کوچ ها چیست؟
آنچه در پسِ روایتِ احساسیِ رسانههای صهیونیستی به چشم میخورد، اجرای یک پروژه ساختار یافته جمعیتی برای جبران ریزشهای بیسابقه مهاکوس (مهاجرت معکوس) پس از طوفان الاقصی است. بررسیها نشان میدهد این جابهجایی بههیچوجه خودجوش نبوده؛ بلکه شبکهای متشکل از «وزارت مهاجرت اسرائیل»، «آژانس یهود»، «صندوق ملی یهود» و سازمانهای تسهیلگری چون «نِفِش بِنِفِش» و «اسرائیلا» آن را مهندسی کردهاند.
این نهادها با برگزاری تورهای توجیهی رایگان، این خانواده ۸ نفره را مجاب کردند تا به صورت «بلوکی» کوچ کنند؛ یعنی همه در یک محله واحد مستقر شوند، فرزندانشان را به یک مدرسه بفرستند و در یک کنیسه عبادت کنند تا ساختار بسته نیویورک در رعانانا بازتولید شود.
استقبال ذوقزدهی شهردار رعانانا و توصیف این حرکت به عنوان یک «گام ناب صهیونیستی»، نشاندهنده عمق فاجعه درونی رژیم است. رژیم منحوس با تهییج فکریِ جوامع دیاسپورا (یهودیان خارج از سرزمینهای اشغالی)، در تلاش است یهودیانی را که در آمریکا هستند، به خط مقدم بحران بکشاند تا از آنها به عنوان سپر جمعیتی و ابزار تداوم پروژه اشغالگری خود بهرهبرداری کند.
