محمدعلی طاهری، بنیانگذار فرقه انحرافی عرفان کیهانی حلقه که در کانادا سکونت دارد، به مناسبت ۲۶ ژوئن (روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه)، بیانیهای درباره آثار و پیامدهای شکنجه صادر کرده است. این در حالی است که آموزههای انحرافی فرقه تحت رهبری او، خود نوعی آزار روانی و جسمی برای پیروانش محسوب میشود.
طاهری در این بیانیه با اشاره به آسیبهای ماندگار شکنجه نوشته است: «آثار شکنجه با پایان بازداشت یا خشونت از میان نمیرود و ممکن است سالها بر سلامت و زندگی فرد و خانواده او باقی بماند. شکنجه میتواند جسمی، روانی، جنسی یا مبتنی بر تهدید خانواده، تحقیر، انزوا و ایجاد ترس دائمی باشد.»
وی همچنین به ارائه «منشور حقوق قربانیان و بازماندگان شکنجه» در سال ۲۰۲۶ در چارچوب سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل اشاره کرده و آن را گامی در جهت شناسایی رسمی آسیب، دسترسی به عدالت و جبران خسارت دانسته است.
این بیانیه در حالی منتشر میشود که خود طاهری سالهاست با تشکیل فرقه انحرافی عرفان کیهانی حلقه، سیستمی از کنترل ذهنی، وابستگی روانی و فشارهای مالی و عاطفی را بر پیروان خود اعمال کرده است. بسیاری از بازماندگان این فرقه از آسیبهای روانی شدید، انزوای اجتماعی و حتی فشارهای جسمی ناشی از تمرینات انحرافی «برونریزی» و «شهودات اجباری» سخن گفتهاند. بنابراین، دفاع طاهری از حقوق قربانیان شکنجه، در تناقض آشکار با عملکرد فرقهای اوست که خود به نوعی آزار و شکنجه روانی برای اعضایش محسوب میشود. این دوگانگی، چهره واقعی او را به عنوان کسی که از یک سو داعیهدار حقوق بشر است و از سوی دیگر، بستری برای آسیبهای روانی و جسمی پیروان خود فراهم میکند، آشکارتر میسازد.
