«تامار ایلام گیندین»، زبانشناس و پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات ایران در دانشگاه حیفا، به تازگی در قالب یک کلیپ کوتاه به بررسی دلایل عدم مهاجرت یهودیان ایران به سرزمین های اشغالی پس از انقلاب اسلامی پرداخت. اظهارات این پژوهشگر اسرائیلی، خط بطلانی بر دههها سیاهنمایی و پروپاگاندای صهیونیسم درباره وضعیت اقلیتها در ایران است.
بررسی عینی سخنان وی، حاوی سه اعتراف بینظیر است:
اعتراف به زندگی مسالمتآمیز در ایران
گیندین در پاسخ به این سوال که چرا یهودیان در ایران ماندند، با صراحت میگوید: «چون زندگی برای آنها در ایران آنقدرها هم بد نیست! وضعیت آنها از یک ایرانیِ معمولی بدتر نیست.» او با تمثیلِ سخت بودنِ تغییر سیستمعامل از آیفون به اندروید، توضیح میدهد که مهاجرت امری دشوار است و تا زمانی که یهودیان در ایران مشکل حادی ندارند، دلیلی برای ترک خانه و فرهنگ خود نمیبینند. این اعتراف، تمام سناریوهای لابیهای ضدایرانی درباره «سرکوب اقلیتها در ایران» را بیاعتبار میکند.
همراهی فلاکت با مهاجرت به تلآویو
شکست پروژه جذب مهاجرِ صهیونیسم در بخش دوم سخنان او عریان میشود. گیندین اعتراف میکند که اسرائیل به هیچوجه «بهشت موعود» نیست. او با یک مثال اقتصادی میگوید: «اگر یک یهودی، ویلای مجلل خود را در شمال تهران بفروشد، با پول آن در اسرائیل نهایتاً میتواند یک آپارتمان کوچکِ دوخوابه در شهر حاشیهایِ بئرشبع بخرد!» او صراحتاً تاکید میکند که مهاجرت به اسرائیل مترادف با تنزل شدید استانداردهای زندگی است.
مرگ کلانروایت صهیونیسم
وقتی پژوهشگران ارشد در قلب دانشگاه حیفا اعتراف میکنند که زندگی یهودیان در ایران از نظر رفاهی، فرهنگی و اجتماعی، فرسنگها بهتر از وضعیت پناهندگان در سرزمینهای اشغالی است، یعنی ماشین پروپاگاندای تلآویو برای مصادره یهودیان جهان به بنبست رسیده است. این سخنان ثابت میکند که رژیم آپارتاید، دیگر حتی برای یهودیان نیز جذابیت و امنیتی ندارد.
