سایت دفتر نمایندگی تشکیلات بهائی در ۸ مردادماه، خبری را با عنوان «نقش زنان آفریقایی در تغییر جهت حکومت در مناطق روستایی و شهری» منتشر کرد.
این خبر که بر اساس بیانیه دفتر جامعه بینالمللی بهائی در آدیسآبابا و به مناسبت شصتوچهارمین سالگرد کنفرانس تاریخی زنان سراسر آفریقا منتشر شده است، از تشویق زنان این قاره به مشارکت و رهبری فرایندهای تصمیمگیری در سطوح محلی و کلان جوامع روستایی و شهری و نیز عرصههای حاکمیتی حکایت دارد.
بهائیت، زنان آفریقایی را قهرمانانی فعال معرفی میکند که همواره نقشی تعیینکننده در بقا، تابآوری و پیشرفت جوامع خود داشتهاند؛ اما تاکنون به سهم واقعی خود در جامعه، خانواده و روابط میان افراد دست نیافته و همواره در حاشیه قرار گرفتهاند.
تشکیلات بهائی، باورهای سنتی حاکم بر قاره آفریقا را یکی از موانع بزرگ پیشرفت زنان و ریشه بسیاری از محدودیتهایی معرفی میکند که مانع دستیابی زنان و دختران به جایگاه شایسته خود در جامعه شده است.
بهائیت با اشاره به دستور کار ۲۰۶۳ اتحادیه آفریقا و پروتکل ماپوتو، این اسناد را بازتابدهنده اجماعی روشن درباره مشارکت زنان در شکلدهی به آینده این قاره میداند؛ اسنادی که از یک سو بر نقش رهبری زنان در مسیر پیشرفت تأکید دارند و از سوی دیگر، پشتوانهای قانونی برای تضمین مشارکت آنان بهعنوان یک حق انسانی فراهم میکنند.
در ادامه، تشکیلات بهائی از نقش این جریان و برنامههای آن در پیشرفت و ارتقای جایگاه زنان آفریقایی سخن گفته و میافزاید:
«تلاشهایی از سوی جوامع بهائی و همکارانشان، از هر قشر و طبقه اجتماعی، انجام شده است. از روستاهای جمهوری دموکراتیک کنگو، کنیا و زامبیا گرفته تا مراکز شهری مالاوی و نیجریه و شهرکهای آفریقای جنوبی، پویایی قابلتوجهی در حال آشکار شدن است.»
در این بیانیه، تشکیلات بهائی نظریه حکمرانی مشارکتی را بر پایه بهرهگیری از ظرفیت زنان برای مشارکت و رهبری فرایندهای تصمیمگیری مطرح میکند.
این بیانیه را میتوان نشانهای از فعالیتهای تشکیلات بهائی در قاره آفریقا با هدف گسترش نفوذ در جوامع و ساختارهای حاکمیتی این قاره دانست. این تشکیلات میکوشد با بهرهگیری از ظرفیت زنان و تشویق آنان به مشارکت در مسئولیتهای اجتماعی و ملی، از توان این قشر استفاده کند؛ زنانی که از مدتها پیش، در قالب برنامههایی همچون تعلیم و تربیت، آموزش رایگان زنان و دختران، بهداشت زنان و دیگر فعالیتهای اجتماعی، تحت تأثیر برنامههای مبلغان بهائی در آفریقا قرار گرفته و برای ایفای چنین نقشی آماده شدهاند.
بهائیت سالهاست برای گسترش نفوذ خود در قاره آفریقا برنامهریزی کرده و با تأسیس مؤسسات خیریه، مدارس و مراکز بهداشتی و نیز طراحی ساختارهایی موازی با نظامهای حاکمیتی در کشورهای این قاره، مسیر خود را هموار ساخته است. در این میان، غفلت برخی حکومتها و وابستگی آنها به مؤسسات و شرکتهای بینالمللی و اروپایی که در پوشش کمکهای بشردوستانه فعالیت میکنند، در دستیابی تشکیلات بهائی به چنین جایگاهی بیتأثیر نبوده است.
