رضا رضایی الیاتو، علاوه بر فعالیتهای تبلیغی در فضای مجازی، اقدام به ثبت دو مؤسسهٔ فرهنگی کرده است تا بتواند فعالیتهای انحرافی خود را در قالبی رسمی و قانونی ارائه دهد.
مؤسسهٔ اول، «آوای موفقیت رضوان کوثر»، با شراکت همسرش، مریم کریمی الیاتو، ثبت شده است. مؤسسهٔ دوم نیز با عنوان «آوای موفقیت رضوان رضا»، با شراکت شخصی به نام محمدرضا کریمی (که احتمالاً برادرزن وی است) به ثبت رسیده است. این دو مؤسسه، در حقیقت پوششی برای ترویج آموزههای تفکر نوین، قانون جذب و سیستم تغذیهٔ RST هستند و به رضایی امکان میدهند تا فعالیتهای خود را در قالب دورههای آموزشیِ بهظاهر رسمی ادامه دهد.
آموزههای تفکر نوین و قانون جذب در نظام فکری رضا رضایی:
یکی از محورهای اصلی آموزههای رضایی، ترویج تفکر نوین با محوریت قانون جذب، شکرگزاری و آموزههای سکولار است. او با تلفیق این مفاهیم با سیستم تغذیهٔ RST و اکسیر سلامتی، تلاش میکند بستهای کامل از «موفقیت» را به مخاطب ارائه دهد. در ادامه، نمونههایی از این آموزهها بررسی میشود:
الف) جایگاه قانون جذب: رضایی قانون جذب را نه به عنوان یک ابزار روانشناختی، بلکه به عنوان قانونی هستیشناختی معرفی میکند که تمام ابعاد زندگی را متحول میسازد. او مدعی است که باید از هر چیزی که منفی است، «خلوص و مثبت» درآورد. همچنین به مخاطبان خود توصیه میکند که از اعتراف به اشتباهات و گذشتهٔ تاریک خودداری کنند، چرا که به زعم او، صحبت از منفیها، آنها را جذب زندگی فرد میکند.
ب) تصور خلاق؛ تکنیک رسیدن به آرزوها: رضایی با روش «تصور خلاقانه» به مخاطبان میآموزد که برای رسیدن به آرزوها، نباید مسیر را تصور کنند، بلکه باید «نتیجهٔ نهایی» را تجسم نمایند. این تکنیک که در ادبیات قانون جذب با عنوان «تجسم خلاق» شناخته میشود، یکی از ابزارهای رایج در معنویتهای نوظهور است.
ج) مهمترین پست رضایی؛ ترویج «خدای درون»: جامعترین اظهارنظر رضایی دربارهٔ قانون جذب، در کلیپی منتشر شده که در آن به ترویج اعتقاد شرکآمیز «خدای درون» میپردازد. او با نقل داستانی ساختگی از مخفیشدن خدا در درون انسان، مدعی میشود که قانون جذب، در حقیقت کشف همین خدای درونی است. او میگوید: «قانون اصلی خودتی، جذب اصلی خودتی… هر آنچه در عالم هست از خود بطلب… راز یک راز نیست، خود تو یک راز هستی.» و در نهایت، مخاطب را به سمت سیستم تغذیهٔ RST (که به ادعای او سیستم هدایتگر درونی را بیدار میکند) سوق میدهد. این آموزه که در تعارض آشکار با توحید اسلامی و اصل عبودیت قرار دارد، یکی از خطرناکترین بخشهای نظام فکری رضایی محسوب میشود.
تحلیل؛ نقدی بر قانون جذب و «خدای درون»:
آنچه در آموزههای رضایی به عنوان «قانون جذب» ارائه میشود، نه یک قانون علمیِ اثباتشده که شبهعلمی (Pseudoscience) مبتنی بر داستانسرایی، مغالطه و سوءاستفاده از مفاهیم دینی و روانشناختی است. قانون جذب، هیچ پشتوانهٔ تجربی یا کارآزمایی بالینی ندارد و وعدههای آن دربارهٔ «جذب هر چیزی با فکرکردن»، بارها در عمل با شکست مواجه شده است. مروجانی مانند رضایی، با نسبتدادن شکست مخاطبان به «ایمان کافی نداشتن» یا «ارتعاش منفی»، از نقدپذیریِ این نظریه فرار میکنند.
افزون بر این، تقلیل «خدا» به «نیروی کائنات» یا «خدای درون»، نه تنها با توحید اسلامی در تعارض است، بلکه نوعی خداشناسیِ پوچ و اومانیسمِ افراطی را ترویج میکند که در آن، انسانمحوریِ مطلق جای عبودیت و بندگی را میگیرد. چنین نگاهی، در نهایت به انکار مرجعیت دینی و تضعیف باورهای توحیدی میانجامد و مخاطبان سادهانگار را در سرابی از توهم و خود خداباوری گرفتار میسازد.
انتظار میرود نهادهای نظارتی و فرهنگی، با بررسی دقیق فعالیتهای رضایی و مؤسسات وابسته به او، از گسترش این آموزههای انحرافی جلوگیری کنند و به سلامت فکری و اعتقادی جامعه توجه بیشتری مبذول دارند.
