کانال یوتیوبی «Tov» در تاریخ ۲۵ آگوست ۲۰۲۶ برابر با ۳ شهریور ۱۴۰۵، گفتوگویی با اسحاق بریک، ژنرال بازنشسته ارتش اسرائیل و تحلیلگر نظامی این رژیم، منتشر کرد. بریک در این مصاحبه با مجری برنامه، تال اورنان، به بررسی وضعیت امنیتی منطقه، تحولات سوریه، نقش ترکیه، جمهوری اسلامی ایران، جنگ غزه و چالشهای راهبردی پیش روی اسرائیل پرداخت.
محور اصلی سخنان بریک، هشدار درباره شکلگیری تهدیدهای همزمان از سوی بازیگران مختلف منطقهای بود. او معتقد است اسرائیل نهتنها با محور شیعی به رهبری ایران، بلکه با برخی تحولات در میان بازیگران سنی منطقه نیز با چالشهای جدیدی روبهرو شده است.
نگرانی از نقش ترکیه در سوریه و شکلگیری تهدید جدید
بریک در این گفتگو مدعی شد که رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، با حمایت از گروههای مسلح در سوریه در حال ایجاد نیرویی است که میتواند در آینده علیه اسرائیل به کار گرفته شود.
او ادعا کرد که بقایای گروههایی مانند داعش و جبهه النصره، تحت حمایت ترکیه، در حال تبدیل شدن به بخشی از ساختار نظامی جدید سوریه هستند و آنکارا با استقرار نیروهای زمینی، تجهیزات زرهی و سامانههای نظامی، نفوذ خود را در این کشور افزایش داده است.
به گفته بریک، ترکیه همچنین در تلاش است با ایجاد زیرساختهای نظامی و راداری، توانایی اسرائیل برای انجام عملیات علیه ایران را محدود کند. او همچنین به روابط نظامی ترکیه و مصر اشاره کرد و مدعی شد که همکاریهای منطقهای میان برخی کشورهای سنی میتواند به ایجاد ائتلافی جدید در برابر اسرائیل منجر شود.
انتقاد از سیاست آمریکا و نقش ترامپ
یکی دیگر از محورهای انتقاد بریک، سیاست ایالات متحده در منطقه بود. او مدعی شد که دونالد ترامپ، ترکیه را بهعنوان یک شریک مهم نظامی و اقتصادی در خاورمیانه میبیند و این موضوع ممکن است باعث شود منافع اسرائیل در اولویت دوم قرار گیرد.
از نگاه او، حملات محدود اسرائیل علیه برخی اهداف در سوریه، توانایی تغییر روندهای راهبردی منطقه را ندارد و نمیتواند مانع تثبیت حضور ترکیه در این کشور شود.
هشدار درباره وضعیت ارتش زمینی اسرائیل
بریک بخش مهمی از سخنان خود را به وضعیت ارتش اسرائیل اختصاص داد و از آنچه «غفلت از نیروی زمینی» نامید، انتقاد کرد.
او معتقد است اسرائیل در سالهای اخیر بیش از حد به نیروی هوایی و فناوریهای پیشرفته وابسته شده و در جنگهای آینده ممکن است این اتکا کافی نباشد. به گفته او، شرایط جدید جنگی نیازمند سرمایهگذاری گسترده در حوزههایی مانند پهپادها، سامانههای موشکی و فناوریهای دفاعی جدید است.
او پیشنهاد کرد اسرائیل به سمت ایجاد توانمندیهایی مانند ناوگان گسترده پهپادی، قدرت موشکی و سامانههای لیزری رهگیری حرکت کند.
جنگ غزه و مسئله محور فیلادلفی
بریک در ادامه، عملکرد ارتش اسرائیل در غزه را مورد انتقاد قرار داد و مدعی شد که عملیات نظامی این رژیم نتوانسته به کنترل پایدار مناطق دست یابد.
او ادعا کرد که حماس همچنان توانایی سازماندهی و فعالیت در بخشهایی از غزه را حفظ کرده و از شبکه تونلها، بهویژه در اطراف محور فیلادلفی، برای بازسازی توان نظامی خود استفاده میکند.
به باور او، نبود یک راهکار زیرزمینی مؤثر و عدم ایجاد مانع فیزیکی مناسب، امکان ادامه فعالیت شبکههای زیرزمینی را فراهم کرده است.
تقابل با ایران و جنگ فرسایشی
بخش دیگری از تحلیل بریک به جمهوری اسلامی ایران اختصاص داشت. او اظهار داشت که راهبرد آمریکا و اسرائیل بر فرسوده کردن توان جمهوری اسلامی از طریق فشار اقتصادی و تحریمها استوار است، اما ایران نیز تلاش میکند با تحمل هزینهها، زمان بخرد و منتظر تغییر شرایط سیاسی در آمریکا و منطقه بماند.
بریک تأکید کرد که ساختار فکری و محاسبات راهبردی جمهوری اسلامی با کشورهای غربی متفاوت است و این مسئله باعث میشود فشارهای اقتصادی الزاماً به تغییر رفتار فوری منجر نشود.
او همچنین به نقش «نفرت مشترک از اسرائیل» در ایجاد همکاریهای میان برخی کشورهای منطقه اشاره کرد و مدعی شد که مخالفت با اسرائیل میتواند حتی میان بازیگرانی با اختلافات تاریخی، زمینه همکاری ایجاد کند.
نگرانی از شکلگیری تهدیدهای همزمان منطقهای
این مصاحبه تصویری از نگرانیهای بخشی از جریانهای امنیتی اسرائیل درباره محیط راهبردی این رژیم ارائه میدهد. از نگاه بریک، اسرائیل با مجموعهای از چالشها از سوی ایران، گروههای متحد آن و همچنین برخی تحولات در میان بازیگران سنی منطقه مواجه است.
تحلیل او نشاندهنده نگرانی درباره شکلگیری شرایطی است که در آن اسرائیل دیگر تنها با یک محور مشخص روبهرو نباشد، بلکه با مجموعهای از بازیگران منطقهای مواجه شود که هرکدام به شیوهای توان بازدارندگی یا فشار بر این رژیم را افزایش میدهند.
با این حال، همانند بسیاری از تحلیلهای امنیتی و سیاسی، باید توجه داشت که چنین ارزیابیهایی در چارچوب منافع، نگرانیها و اهداف راهبردی گوینده مطرح میشوند و ممکن است همراه با بزرگنمایی تهدیدها یا تفسیرهای سیاسی از روندهای منطقهای باشند.
