رونالد اس. لادر، رئیس کنگره جهانی یهود که در آستانه انتخابات کِنست انتقادات تندی به او مطرح کرده بود به تازگی پس از انتخابات کنست در نامه‌ای به اسحاق هرتزوگ، تصمیم رئیس‌جمهور رژیم صهیونسیتی برای مأمور کردن گادی آیزنکوت به تشکیل دولت را «فرصتی برای تجدید قوا، التیام و وحدت» توصیف کرد.
اعلام حمایت از آیزنکوت
در این نامه که به تازگی (پس از ماموریت شدن آیزنکوت برای تشکیل دولت) منتشر شد، لادِر با تبریک به هرتزوِگ بابت این تصمیم، نوشت: «شجاعت و حس مسئولیتی را که در این لحظه حساس به خرج داده‌اید، تحسین می‌کنم.» او درباره آیزنکوت نیز بیان داشت که در کار پیش رو به «قدرت، خرد و عزم راسخ» نیاز خواهد داشت.
دلایل لادر برای لزوم تغییر نخست‌وزیر و کابینه
لادر در ادامه نامه، اشاره می‌کند که رژیم صهیونسیتی در هفتم اُکتبر(عملیات غیورانه طوفان الاقصی)، زخم عمیقی برداشته است که هنوز آثار آن باقی بوده و سطح یهودستیزی در جهان را شدت بخشیده است.
لادر در بخشی از نامه، بدون نام بردن از نتانیاهو، از «صدای اسرائیلی‌هایی» سخن گفت که «به دنبال پاسخ‌های روشن در مورد ۷ اکتبر و نحوه جنگ پس از آن هستند» و تأکید کرد که «تمایل اسرائیل برای بررسی سوالات دشوار از طریق نهادهای مستقل» به «بازسازی اعتماد عمومی» کمک خواهد کرد. او همچنین به «درخواست اسرائیلی‌ها برای تقسیم عادلانه‌تر مسئولیت‌های خدمت ملی» اشاره کرد.
وی در پایان، این لحظه را «فرصتی طلایی» برای اسرائیل خواند تا «روابط خود را با ایالات متحده و اروپا تجدید کند» و «ارزش‌هایی را که زندگی ملی‌اش را هدایت می‌کنند، به جهانیان نشان دهد.»
چرا لادِر، سقوط نتانیاهو را به سود آرمان صهیونیستی‌اش می‌بیند؟
فارغ از اختلافاتی که طی سالیان بین رونالد لادر و نتانیاهو شکل گرفته‌اند. اما اختلاف این دو تنها در ابعاد شخصی قابل تحلیل نیست. در واقع لادر، چنانکه در مصاحبه‌اش با روزنامه هاآرتص (در آستانه انتخابات کنست) گفته بود از وضعیت رژیم صهیونسیتی ناامید شده و پایان کار نتانیاهو با روی کار آمدن آیزنکوت را تنها گزینه عملی می‌داند.
خود رونالد لادر و سازمان صهیونیستی تحت رهبری او، وقوع جنایت در حق مردم غزه یا لبنان و ایران را منکر هستند.
بنابراین سخن او نه از روی دغدغه اخلاقی بلکه بر اساس نگرش عمل‌گرایانه است. از نگاه لادر، مجموعه‌ای از خودخواهی، جنایات، جنگ‌افروزی و بی‌تدبیری نتانیاهو، معضلات بزرگی را در رژیم صهیونسیتی خلق کرده است که آینده و موجودیت آن را با تهدید رو به رو می‌کند. افتادن نقاب اخلاق و مظلومیت سبب حساسیت جهانی نسبت به صهیونیسم می‌شود و مقبولیت رژیم را به خطر می‌اندازد. همچنین پررنگ شدن نظامی‌گری و مرزبندی‌های نژادی-دینی، بار سنگینی بر دوش رژیم صهیونسیتی می‌افکند که توان حمل آن را ندارد. این نکته‌ای است قبلاً اشخاصی مانند تامیر هایمن و اسحاق بریک هم به آن تصریح کرده بودند.
