یکی از وجوه مشترک معنویت‌های نوظهور، التقاطی بودن آنهاست؛ یعنی گزینش و تلفیق ناهمگون عناصری از سنت‌های مختلف دینی و غیردینی — همانند کسی که در فروشگاهی هر آنچه دلخواهش باشد برمی‌دارد.
محمدعلی طاهری، بنیان‌گذار فرقه انحرافی عرفان کیهانی حلقه، نمونه روشنی از این رویکرد است.
او نماز را واجب نمی‌داند و حتی از آن نهی می‌کند و مدعی است نماز دروازه ورود موجودات غیرارگانیک است.
این ادعا از دو جهت نقدپذیر است:
نخست اینکه ترک نماز خود زمینه نفوذ و گشودن دروازه ورود این موجودات به زندگی شخصی است.
دوم اینکه طاهری با نگاهی گزینشی، هر بخشی از دین را که بخواهد برمی‌دارد و در این میان، مناسکی مهم همچون نماز را کنار می‌گذارد.
بر این اساس، عرفان حلقه مصداق بارز یک معنویت التقاطی است که به جای پایبندی به نظام منسجم دینی، به گزینش سلیقه‌ای از آموزه‌ها بسنده می‌کند.
