کتاب Open Wide the Doors با عنوان «درها را بگشایید؛ خاطراتی از ایمان، امید و آزادی در ایران» اثر مهوش ثابت، از اعضای «یاران ایران»، در سال ۲۰۲۶ توسط انتشارات Oneworld لندن منتشر شده است. کتاب، تجربه او از بازداشت و ماههای نخست حبس در مشهد و اوین را روایت میکند و اصل برخی اشعار و یادداشتهای آن در دوران زندان نوشته شده است.
در نگاه نخست، با خاطرات یک زندانی مواجهیم؛ اما اهمیت این اثر برای مطالعه بهائیت فقط در محتوای خاطرات آن نیست. مهوش ثابت عضو یک ساختار تشکیلاتی مهم در جامعه بهائی ایران بوده و به همین دلیل، جایگاه او صرفاً جایگاه یک زندانی عادی نیست. بنابراین خاطرات او باید هم بهعنوان روایت شخصی و هم از منظر جایگاه تشکیلاتی راوی بررسی شود.
از سوی دیگر، کتاب در فرایند انتشار و معرفی، از یک خاطره شخصی فراتر رفته است. ناشر و رسانههای معرفیکننده، آن را با مفاهیمی مانند آزادی، مقاومت، حقیقت، سرکوب و «آینده ایران» پیوند دادهاند و تجربه یک فرد را در قالب روایتی گستردهتر از وضعیت ایران و جامعه بهائی عرضه کردهاند.
این نکته بهویژه در مجموعه نقدها و اظهارنظرهای پیرامون کتاب دیده میشود؛ جایی که مهوش ثابت از یک زندانی به چهرهای نمادین از ایمان، مقاومت و امید به آینده ایران تبدیل میشود.
بنابراین، نقد این اثر نباید صرفاً به این پرسش محدود شود که «آیا خاطرات مهوش ثابت درست است یا نه؟» پرسش مهمتر این است که چگونه یک تجربه شخصی، پس از تدوین، ترجمه، انتشار و بازنمایی رسانهای، به روایتی درباره بهائیت و ایران تبدیل شده است.
از این منظر، «درها را بگشایید» برای پژوهشگر بهائیت فقط یک خاطره زندان نیست؛ بلکه نمونهای قابل تأمل از تولید و گسترش روایت درباره جامعه بهائی و وضعیت ایران در فضای فرهنگی و رسانهای بینالمللی است.
