مؤسس صفحه مروج خداناباوری «زئوس» در یک گفتوگوی زنده اینستاگرامی، از اقدامات اخیر آمریکا برای تشدید تحریمهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران حمایت کرد.
او در این گفتوگو اظهار داشت:
«به نظر میرسد ترامپ راهش را پیدا کرده و برای همین است که فشار اقتصادی میگذارد. این روند طول میکشد، ولی جواب میدهد. الان ایران دچار فشار اقتصادی، ابرتورم و این مسائل شده است… البته به مردم ایران فشار میآید، اما خب چارهای نیست. به نظرم اگر همین روند ادامه پیدا کند، میتواند جمهوری اسلامی را از بین ببرد.»
این چهره شناختهشده خداناباور که کمتر از سی دقیقه پیش از بیان این موضع، از دفاع از اخلاق خداناباورانه و جدایی اخلاق از دین سخن گفته بود، فارغ از اینکه با چه تحلیلی به این نتیجه رسیده است که تحریم و فشار اقتصادی میتواند به فروپاشی نظام سیاسی کشوری منجر شود که سالها تحت فشارهای مختلف قرار داشته است، اگر اندکی به مبانی اخلاقی دیدگاه خود میاندیشید، چنین آسان به حمایت از شدیدترین فشارها علیه مردم ایران نمیپرداخت.
حتی با فرض اینکه تغییر یک نظام سیاسی ممکن است در نتیجه جنگ یا تحریمهای اقتصادی رخ دهد، کدام مکتب اخلاقی اجازه میدهد اقدامات قدرتهای سیاسی علیه جان و مال مردم یک کشور تشویق شود، صرفاً به این دلیل که این اقدامات ممکن است با هدفی مشترک همسو باشد؟
افزون بر این، اساساً چه تضمینی وجود دارد که تحقق چنین هدفی به ویرانی بیشتر کشور و افزایش رنج مردم منجر نشود؟ آیا حتی فرضِ تحقق این هدف ــ فرضی که بسیاری از شواهد تاریخی خلاف آن را نشان میدهد ــ میتواند مجوزی برای ستایش رفتارهای غیرانسانی قدرتهایی باشد که هزینه سیاستهایشان مستقیماً بر دوش مردم عادی قرار میگیرد؟
