شبکه مجازی «معجزه پاکی» که توسط فاطمه پاکی اداره میشود، به تازگی با برگزاری تورهای هیپنوتراپی در جنگل، جنجال تازهای در فضای مجازی به پا کرده است. این تورها که با حضور مختلط زنان و مردان و بدون رعایت حجاب اسلامی برگزار میشوند، در پوشش «ارتباط با طبیعت» و «تخلیه انرژی منفی»، به ترویج آموزههای انحرافی معنویتهای نوظهور میپردازند.
شبکه مجازی «معجزه پاکی» که به تازگی با انتشار کلیپهایی در فضای مجازی مطرح شده است، جزو جریانهای انحرافی معنویتهای نوظهور است. این جریان با رویکردی التقاطی، هر زمان که نیاز داشته باشد، به سراغ جدیدترین مدهای معنوی در فضای مجازی رفته و آنها را با پوششی جذاب به مخاطبان خود عرضه میکند. به عنوان نمونه فاطمه پاکی، بنیانگذار این شبکه، که ظاهری کاملاً غیراسلامی دارد، در اقدامی عجیب برای جذب مخاطبان و کسب درآمد بیشتر، به آنان توصیه میکند که برای «پولدار شدن» سورههایی از قرآن را بخوانند؛ تناقضی آشکار که نشاندهنده سوءاستفاده ابزاری از مفاهیم مقدس دینی است.
در جدیدترین اقدام این گروه، تور گردشگری تحت عنوان «هیپنوتراپی در جنگل» برگزار شده است. شرکتکنندگان در این تور، بدون رعایت هرگونه حجاب اسلامی و بدون توجه به حریم محرم و نامحرم، در طبیعت به مدیتیشن و تمرینات انحرافی پرداختهاند. تصاویر منتشرشده از این رویداد، صحنههایی از دراز کشیدن روی زمین، در آغوش گرفتن درختان و انجام حرکات عجیب با ادعای «ارتباط با طبیعت» و «تخلیه انرژیهای منفی» را نشان میدهد. این در حالی است که برگزارکنندگان این تورها، هیچ گونه مجوز رسمی برای این فعالیتها نداشته و محتوای ارائهشده، نه تنها پشتوانه علمی ندارد، بلکه با موازین شرعی و فرهنگی جامعه اسلامی نیز در تضاد آشکار است.
فطرت پاک انسانی، همواره در جستجوی معنویت و نزدیکی به خالق خویش است، اما جریانهای عرفانهای کاذب با سوءاستفاده از این نیاز فطری، آن را به مسیر انحراف میکشانند. استفاده ابزاری از آیات قرآن برای اهداف مالی و دنیوی، در کنار برگزاری مراسمهای مختلط و بدون حجاب، نشاندهنده آن است که این جریانها نه تنها دغدغه هدایت معنوی ندارند، بلکه با پوششی به ظاهر عرفانی، در پی ترویج بیبندوباری و فحشا در جامعه اسلامی هستند. از یک سو، با خواندن سورههای قرآن برای «پولدار شدن»، مفاهیم والای دینی را به ابزاری برای ثروتاندوزی تبدیل میکنند و از سوی دیگر، با برگزاری جلسات مختلط در دل طبیعت، مرزهای شرعی و اخلاقی را به چالش میکشند. متأسفانه، رشد قارچگونه این جریانها در فضای مجازی، نشاندهنده خلأ نظارتی و غفلت برخی نهادهای مسئول است. ریاست فضای مجازی کشور، نهادهای امنیتی و فرهنگی باید با هوشیاری کامل، امنیت فکری و اعتقادی جامعه را در اولویت قرار داده و جلوی هرگونه فعالیتی را که به ترویج فحشا، بیحجابی و انحرافات اعتقادی میانجامد، بگیرند. اگر امروز در برابر این هنجارشکنیها سکوت کنیم، فردا شاهد جامعهای خواهیم بود که در آن، هر مدعی دروغین با پوششی نو، به راحتی میتواند ارزشهای دینی و ملی را به بازی بگیرد.
