سال ۱۳۷۸ جنجالیترین پرونده امنیتی شکل گرفت: دستگیری گروهی از یهودیان شیراز به جرم جاسوسی. حالا پس از سالها، حجتالاسلام ایزدپناه (معاون اسبق قوه قضائیه) فاش کرده: کل ماجرا، تلهگذاری نفوذیهای اسرائیل بود!
اما چرا اسرائیل باید برای همکیشان خود پروندهسازی کند تا پای چوبه دار بروند؟
پاسخ در دکترین بنیانگذار این رژیم است. دیوید بنگورین صراحتاً میگوید: «اگر قدرت داشتم مأمورانی میفرستادم تا در لباس غیریهودی، یهودیان را آزار دهند تا مجبور به مهاجرت به فلسطین شوند! این کار هزاران بار از موعظه مؤثرتر است.» (کتاب صهیونیسم، ص۱۵۱)
رژیم برای جبران بحران جمعیتش، به خلق یک ناامنی بزرگ نیاز داشت. ایزدپناه میگوید وقتی متوجه این سناریو شدم، به آیتالله شاهرودی هشدار دادم: «زیر پای نیروهای اطلاعاتی ما پوست موز انداختهاند!»
درحالیکه ضابطان پرونده تحت تأثیر این فضای ساختگی برای صدور «حکم اعدام» پافشاری میکردند، این سناریوی کثیف که قرار بود بهانه مظلومنمایی و کوچ اجباری یهودیان به سرزمینهای اشغالی شود، با ورود و دستور مستقیم رهبر شهید انقلاب متوقف و پرونده بسته شد. اسرائیل نشان داد برای منافعش، از قربانی کردن یهودیان هم ابایی ندارد!
