۲۱ خرداد سالروز تولد سید خلیل عالینژاد، موسیقیدان، پژوهشگر و از چهرههای اهلحق است. فعالیتهای او روایتی از تلاقی میان هنر مقامی، آموزش آکادمیک در غرب ایران است.
عالینژاد که از خاندان «عالیقلندری» بود، پس از گذراندن مراحل اولیه آموزش در زادگاه خود، به تهران رفت و در رشته موسیقی دانشگاه هنر به تحصیل پرداخت و موسیقی تنبور را ادامه داد. نتیجه آن در قالب آثار مکتوبی مانند کتاب «تنبور از دیرباز تاکنون» جلوه کرد. او در دیدگاههای خود بر جنبههای اخلاقی و انسانی آیین یارسان تاکید داشت و از طریق بنیانگذاری گروههایی چون «باباطاهر»، در معرفی تنبور به جامعه موسیقایی کشور نقش داشت.
وی در اواخر دهه هفتاد به کشور سوئد مهاجرت کرد و در شهر گوتنبرگ اقامت گزید. در ۲۷ آبان ۱۳۸۰، وی در ماجرایی مشکوک با چاقو به قتل رسید و جسدش سوزانده شد. درباره علت مرگ او فرضیات مختلفی مطرح است؛ از جمله برخی معتقدند که وی به دلیل اختلافات فکری درونگروهی، توسط پیروان مکتب نورعلی الهی (از جریانات افراطی اهلحق) به قتل رسید. پیکر عالینژاد پس از انتقال به ایران، در شهرستان صحنه از توابع استان کرمانشاه به خاک سپرده شد.
اگرچه هرساله مراسم یادبودی بر مزار عالینژاد در شهر صحنه برگزار میشود، اما در سالهای اخیر این مکان پتانسیل لازم را برای سوءاستفاده برخی جریانات جهت ایجاد تحرکات غیرفرهنگی پیدا کرده است؛ چنانکه در مراسم سالگرد وی در آبان ۱۴۰۱، این تجمع به ناآرامیهای شهری منجر شد و در جریان آن، سرهنگ نادر بیرامی به شهادت رسید.
