دفتر نمایندگی تشکیلات بهائیت در سازمان ملل، ۹ مهر، با انتشار مطلبی از برگزاری رویدادی با عنوان «آزمایشگاه سیاست نیویورک، دموکراسی ۲۰۲۵» با مشارکت «کلاب دِ مادرید» (Club de Madrid) در دفتر این تشکیلات خبر داد.
این جلسه که به‌عنوان رویدادی حاشیه‌ای در کنار مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شده است، نخستین «آزمایشگاه اقدام دموکراسی ۲۰۵۰» عنوان شده و به این موضوع پرداخته است که دموکراسی تا سال ۲۰۵۰ باید به چه چیزی تبدیل شود تا مشروع، توانمند و معنادار باقی بماند.
در جلسه فوق، لورا چینچیلا (Laura Chinchilla)، رئیس؛ ماریا النا آگرو (María Elena Agüero)، دبیرکل؛ و آگوستینا بریانو (Agustina Briano)، مدیر بخش توسعه از کلاب مادرید، و همچنین ریچل بیانی (Rachel Bayani) و آقای دنیل پرل (Daniel Perell) از دفتر نمایندگی تشکیلات بهائی حضور داشتند.
دیگر افراد و نهادهای شرکت‌کننده در این نشست عبارت بودند از: لائورا چینچیلا میراندا، موسی مارا یلما، کارلوس آلوارادو کسادا، لیونل فرناندز، امیناتا توره، استفان لوفون، جورج آ. پاپاندرئو، بخش امور جوانان سازمان ملل و موکگوئتسی ای. کی. ماسیسی.
هدف این نشست، «تقویت رویه‌های دموکراتیک فراگیر و رهبری جهانی از طریق اعتماد و تعامل پایدار» عنوان شده و آن را کارگاهی عملی برای آغاز روند مقدماتی منتهی به «گفت‌وگوی سالانه سیاست‌گذاری ۲۰۲۷» (APD 2027) اعلام کرده‌اند.
به نظر می‌رسد بهائیت و دیگر سازمان‌ها و نهادهایی که در موضوع سند ۲۰۳۰ نقش دارند، تلاش می‌کنند اقداماتی را که در سطح جهانی و بر اساس این سند بین‌المللی شکل گرفته است، همچنان فعال و عملیاتی نگه دارند و برای تسریع در دستیابی به اهداف آن در چارچوب توسعه پایدار جهانی، موضوعات مکمل دیگری را نیز مطرح کنند.
بحث دموکراسی و تقویت رویه‌های دموکراتیک، گرچه در ظاهر موضوعی مفید برای نظم جهانی محسوب می‌شود، اما با توجه به هدف پنهان طرح توسعه پایدار و نظم جهانی، موضوعی است که ظرفیت‌های بسیاری را در اختیار کشورهای استعمارگر، شرکت‌های چندملیتی و تشکیلاتی همچون بهائیت قرار می‌دهد تا به‌وسیله آن، استقلال ملی کشورها را هدف قرار داده و راه‌های نفوذ خود به جوامع مختلف را هموار کنند.
استقلال ملی کشورها و حاکمیت‌های مستقل که بر اساس منافع ملی، داشته‌های فرهنگی و اصول دینی و سنتی شکل گرفته‌اند، همواره سدی محکم در برابر نفوذ به جوامع بوده‌اند؛ از این‌رو، تشکیلات بهائیت و دیگر زیاده‌خواهان در پی آن هستند که این سد محکم را از میان بردارند.
به نظر می‌رسد تبادل نظر با کشورهای مختلف و جلب توجه آن‌ها به این تهدید جدی، بتواند مانعی در برابر این زیاده‌خواهی و فرصت‌طلبی ایجاد کند.
همچنین به نظر می‌رسد سال ۲۰۲۷ میلادی نقطه شروعی برای فعالیت‌های جدید این طیف، با هدف تسریع حرکت به‌سوی نظم نوین جهانیِ مورد نظر آن‌ها، باشد.
