تورنتو امروز، شنبه ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶، میزبان رویدادی با عنوان «کوروش بزرگ دوم: از یک تمدن بزرگ به آیندهای بزرگتر» در مریدیان هال است. در این مراسم، رضا پهلوی و پیر پویلیور، رهبر حزب محافظهکار کانادا، حضور دارند. به گفته برگزارکنندگان، بیش از سه هزار نفر در این رویداد شرکت میکنند.
بلیتهای میلیونی؛ آزادی به مثابه کالای لوکس
بر اساس گزارشها، قیمت بلیت این رویداد از حدود ۲۷ میلیون تومان شروع میشود و برای صندلیهای VIP به نزدیک ۲۰۰ میلیون تومان میرسد. این قیمتگذاری نشان میدهد که گردهمایی تورنتو بیش از آنکه یک حرکت مردمی برای حمایت از ایران باشد، به یک رویداد تجاری و طبقاتی تبدیل شده است. بخش بزرگی از ایرانیان مقیم کانادا که با دشواریهای معیشتی روبهرو هستند، عملاً از حضور در آن محروماند. کسی که ادعای نمایندگی همه ایرانیان را دارد، تنها قشر مرفه را به سخنرانی خود فرا خوانده است.
دعوت انتخاباتی؛ استفاده ابزاری از جامعه ایرانی
پیر پویلیور، رهبر محافظهکاران کانادا، در جریان یک کارزار انتخاباتی در بریتیش کلمبیا از رضا پهلوی برای سفر به کانادا دعوت کرد. او سپس در تماسی ویدئویی از «حمایت عظیم جامعه ایرانی» سخن گفت. اما این دعوت در میانه رقابتهای انتخاباتی انجام شد و نشان میدهد که جامعه ایرانی کانادا به ابزاری برای جلب آرا تبدیل شده است. پویلیور از یک سو از عدم دخالت در امور داخلی ایران سخن میگوید و از سوی دیگر، از یک شخصیت سیاسی بدون سمت رسمی برای حضور در کانادا دعوت میکند. این تناقض، هدف اصلی رویداد را زیر سؤال میبرد.
مخالفت بخشی از ایرانیان کانادا؛ ادعای نمایندگی زیر سؤال
بخش قابلتوجهی از ایرانیان مقیم کانادا با پهلوی مخالفاند و او را نماینده خود نمیدانند. برخی فعالان و انجمنهای مدنی هشدار دادهاند که چنین رویدادهایی جامعه ایرانی را دوقطبی میکند و زمینه تنش و ارعاب را افزایش میدهد. گزارشها حاکی از آن است که منتقدان پهلوی در کانادا با فشار و تهدید روبهرو شدهاند. این رفتار با ادعای «رهبری دوران گذار دموکراتیک» سازگار نیست.
دخالت خارجی و خطر برای منافع ملی ایران
رویداد تورنتو با حمایت احزاب و جریانهای خارجی برگزار میشود. هرگونه تلاش برای تحمیل رهبر از بیرون و دخالت در امور داخلی ایران، نه تنها به آزادی و دموکراسی کمک نمیکند، بلکه حاکمیت ملی و منافع ملت ایران را به خطر میاندازد. تجربه نشان داده است که دخالت قدرتهای خارجی در منطقه، جز ناامنی و بیثباتی نتیجهای نداشته است. آینده ایران باید به دست خود ایرانیان و در چارچوب منافع ملی تعیین شود، نه در هتلهای لوکس تورنتو و با بلیتهای میلیونی.
بنابراین
گردهمایی امروز تورنتو بیش از آنکه نمایشی از حمایت مردمی باشد، یک رویداد سیاسی-انتخاباتی است که در آن از جامعه ایرانی برای اهداف بیرونی استفاده میشود. هزینههای سنگین، حمایت احزاب خارجی، دوقطبیسازی جامعه ایرانی و ادعای بیپایه نمایندگی، نشان میدهد که این مسیر نه به آزادی ایران کمک میکند و نه به وحدت ایرانیان. حمایت واقعی از ایران، در گرو احترام به حاکمیت ملی، عدم دخالت خارجی و واگذاری سرنوشت کشور به دست مردم ایران است.
