سایت «ضیافت نوزدهروزه» در ۷ مردادماه، دستورالعمل جدیدی را با عنوان «هر چهره، یک متحری حقیقت» برای بهائیان ایران منتشر کرد.
محتوای منتشرشده شامل نکات زیر است:
بخشی از پیام بیتالعدل در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ که در آن آمده است: «در هر چهره، یک متحری حقیقت میبینند و با تمام وجود، خود را وقف ترقیات مادی، معنوی و فکری مردمان میسازند.»
تأکید بر اینکه در همه انسانها استعداد شناسایی حقیقت و درک تعالیم الهی وجود دارد؛ مفهومی که میتواند به معنای امکان جذب هر فرد به بهائیت تلقی شود.
توجه دادن بهائیان به الواح، یعنی نوشتههای منسوب به حسینعلی نوری و عبدالبهاء، در مسیر تبلیغ افراد.
افزودن برنامهای به جلسات ضیافت که طی آن، مطالب سرویس خبری تشکیلات بهائی برای حاضران خوانده شود تا فعالیتها و پیشرفتهای بهائیان در دیگر کشورها، مشوقی برای بهائیان ایران باشد.
نقل این عبارت از عبدالبهاء: «باید جمیع من علیالارض را مهمانی نمود و بر مائده الهیه دعوت کرد.»
نقل مطلب دیگری از عبدالبهاء: «امروز ایران، بلکه خاوران و باختران، استعداد عجیبی حاصل نموده که استماع ندای حضرت رحمان نماید. گوشها باز شده و جانها طالب شنیدن راز؛ دیدهها آرزوی دیدن انوار نماید و دلها تمنای اطلاع اسرار کند؛ میدان وسیع است و حرکت تقدم، شدید و سریع. وقت آن است که یاران از هر فکری فراغت یابند و به هدایت طالبان و دلالت گمگشتگان پردازند.»
تأکید بر اینکه شیوه بیان در تبلیغ باید متناسب با ظرفیت افراد باشد و تشخیص میزان ظرفیت و استعداد هر فرد از سوی مبلغ اهمیت فراوانی دارد.
توجه به تأثیر حوادث و مصائب بر گرایش افراد به امور معنوی و ضرورت بهرهگیری مبلغ از چنین شرایطی.
تأکید بر نقش روحیات و ویژگیهای فردی اشخاص در فرایند تبلیغ.
نکات یادشده، بهائیان ایران را به چند موضوع مشخص راهنمایی میکند:
۱. افزایش فعالیتهای تبلیغی در ایران؛
۲. استفاده از ابزارها و روشهای متناسب در مسیر تبلیغ؛
۳. مشارکت همه بهائیان، در هر رده و جایگاهی، در فعالیتهای تبلیغی؛
۴. توجه به روحیات، ظرفیتها و ویژگیهای هر فرد برای تأثیرگذاری تبلیغی بر او؛
۵. توجه به حوادث و مصائب فردی و اجتماعی برای جذب افراد و نفوذ در گروههای اجتماعی، از جمله خانوادهها، محلهها و تشکلها.
با انتشار نقشه ۲۵ساله تشکیلات بهائی در دسامبر ۲۰۲۱، برابر با آذر ۱۴۰۰، از سوی بیتالعدل و آغاز طرحهای مختلف آن، از جمله طرحهای یکساله، نهساله، چهارساله و پنجساله، دستورالعملی ویژه برای بهائیان ایران صادر شد. دلیل این امر آن بود که بهائیت در ایران هنوز مرحله آشکارسازی و خروج از وضعیت پنهان را به پایان نرسانده بود.
در این دستورالعمل، پیروان بهائیت در ایران به فعالیت تبلیغی فراخوانده شدند و بر ضرورت تأثیرگذاری فردی و خانوادگی بر اشخاص، خانوادهها و محلهها و نیز افزایش فعالیتهای تشکیلاتی تأکید شد. مقرر بود این طرح از طریق شبکهای از مدیران متعدد و مخفی در ایران هدایت شود تا در صورت شناسایی یا از بین رفتن هر شبکه، گروههای دیگر بتوانند فعالیت خود را ادامه دهند.
گذر تشکیلات بهائی از طرحهای یکساله و چهارساله نقشه ۲۵ساله و ارزیابی عملکرد آن در ایران، ظاهراً با نارضایتی تشکیلات از میزان پیشرفت فعالیتها در کشور همراه بوده است. بررسی منابع بهائی از اردیبهشت ۱۴۰۵، همزمان با آغاز نقشه پنجساله، نشان میدهد که تشکیلات بهائی در پیامهای رسمی و غیررسمی خود تأکید کرده است همه بهائیان ایران، فارغ از جنسیت، سن و جایگاه اجتماعی یا تشکیلاتی، باید در امر تبلیغ مشارکت کرده و فعالیتهای خود را در این زمینه افزایش دهند.
این موضوع سبب شده است که در فاصلهای کوتاه، دستورالعملهای متعددی از سوی تشکیلات برای بهائیان ایران صادر شود و بخش مهمی از محتوای جلسات ضیافت نوزدهروزه در ایران نیز به این مسئله اختصاص یابد.
بروز حوادث مختلف در کشور نیز موجب شده است که تشکیلات بهائی، در چارچوب برنامههای خود، از این رویدادها بهرهبرداری کرده و پیروانش را به مشارکت مستقیم در آنها فراخواند. بر اساس این تحلیل، در سه جنگ اخیر و همچنین ناآرامیهای دیماه ۱۴۰۴، سطح مشارکت برخی بهائیان افزایش یافته و نوع فعالیتهای آنان از تحریک و تشویق افراد و جریانهای مخالف نظام، به حضور و فعالیت میدانی تغییر کرده است.
دستگیری افراد و گروههای بهائی متهم به نقشآفرینی در ناآرامیهای سال ۱۴۰۴ و نیز همکاری با اقدامات دشمن علیه کشور، در این چارچوب مورد استناد قرار گرفته است.
به نظر میرسد با افزایش پیامهای تشکیلاتی خطاب به بهائیان ایران و الزام آنان به حضور فعال در برنامههای تشکیلاتی، تبلیغ بهائیت و مشارکت در اقدامات چالشبرانگیز اجتماعی و امنیتی، سطح فعالیت پیروان این جریان در کشور بیش از گذشته افزایش یابد.
با توجه به بهرهبرداریهای رسانهای و حقوقی تشکیلات بهائی از بازداشت بهائیان متهم یا محکوم در ایران، منتقدان معتقدند قربانی کردن پیروان از سوی مدیران تشکیلات، پدیدهای است که طی سالهای گذشته بارها مشاهده شده است. از این منظر، یکی دیگر از اهداف تأکید تشکیلات بر گسترش فعالیتهای تبلیغی بهائیان در ایران نیز میتواند فراهم کردن زمینه چنین بهرهبرداریهایی باشد.
توجه فعالان و استادان حوزه نقد بهائیت به این موضوع و اتخاذ تدابیر سنجیده از سوی نهادهای مسئول میتواند در خنثیسازی برنامههای احتمالی تشکیلات بهائی در این زمینه مؤثر باشد.
