نشریه آمریکایی «والاستریت ژورنال» در گزارشی به قلم خبرنگاران خود، تلاش کرده است تا وضعیت یهودیان ایران را در سایه جنگ تحمیلی سوم و تنشهای اخیر، «بحرانی و تحت فشار» جلوه دهد. با این حال، روایت این نشریه از حضور و فعالیتهای حاخام «یهودا گرامی»، حاخام اعظم کلیمیان ایران، به سندی آشکار علیه ماشین دروغپراکنی غرب تبدیل شده است.
متن گزارش، حاوی قطعات پازلی ست که پرده از تناقضاتِ اتاقفکرهای ضدایرانی برمیدارد:
اعترافِ شگفتانگیز: ما نیازی به نگهبان نداریم!
در بخش ابتدایی گزارش، والاستریت ژورنال به صراحت نقلقولی از حاخام گرامی میآورد که حیرت مخاطبان غربی را به همراه دارد: «نکته جالب این است که در ایران ما همیشه در صلح با مسلمانان زندگی کردهایم و کنیسههای ما برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر، نیازی به نگهبان امنیتی ندارند.»
گرامی در ادامه تاکید میکند که جامعه ۲۰ هزار نفری یهودیان ایران با در اختیار داشتن ۶۰ کنیسهی فعال، رستورانهای کوشر و مراکز آموزشی مذهبی (یشیوا)، تمامی نیازهای مذهبی خود را آزادانه تأمین میکنند.
مالهکشیِ رسانهای روی وطندوستیِ کلیمیان
نویسندگان گزارش که از این حجم آزادی و امنیت در یک حکومت دینی (اسلامی) غافلگیر شدهاند، تلاش میکنند این همزیستی را به یک «معامله و تقیه» تقلیل دهند! آنها مدعیاند یهودیانِ ایران صرفاً برای «زنده ماندن» از سیاست دوری میکنند و وفاداریشان به ایران، نه از سر وطندوستی، بلکه از سر ترس است!
اما والاستریت ژورنال بلافاصله مجبور میشود پاسخ کوبنده حاخام اعظم را در برابر این شبهه درج کند. یهودا گرامی در پاسخ به اینکه چرا یهودیان در ایران ماندهاند، صراحتاً میگوید: «این سؤال بر پایه یک اشتباه بنا شده است… ما اینجا ماندهایم چون اینجا متولد شدهایم، فرهنگ آن را میشناسیم و به این فرهنگ افتخار میکنیم.»
تاریخسازی جعلی با مهرههای سوخته
در بخش دیگری از گزارش، این رسانه آمریکایی برای پمپاژ مجدد ایرانهراسی، دست به دامن مهرههای فراری نظیر «مئیر جاودانفر» (مدرس دانشگاه در اسرائیل) و رویا حکاکیان میشود تا به اعدامهای اوایل انقلاب استناد کنند. والاستریت ژورنال در اینجا عامدانه اعدام افرادی مانند «حبیب القانیان» را که به جرم «جاسوسی و تأمین مالی ماشین جنگی صهیونیسم» مجازات شدند، به «یهودستیزی ساختاریافته حکومتی» گره میزند تا ذهن مخاطب را از واقعیتِ امنیت و آزادی اقلیتها در ایران منحرف کند.
سخن آخر
گزارش والاستریت ژورنال، مصداق روشنِ شکست پروپاگاندای غرب است. وقتی رسانهی رسمی آمریکا مجبور میشود اعتراف کند که کنیسههای یهودیان در قلب تهران (برخلاف اروپا و حتی آمریکا) نیازی به پلیس و نگهبان ندارند و حاخام اعظم آنها به ایرانی بودنِ خود میبالد، تقلای غرب برای الصاق برچسب «یهودستیزی» به جمهوری اسلامی ایران، به طنزِ تلخی تبدیل میشود که تنها مصرف داخلی برای لابیهای صهیونیست دارد.
