انجمنی ها از اشراف مراجع بر انجمن سخن ها گفته اند اما :
_ تا زمستان سال ۱۳۵۲ دروس معارف ظهور و بروز درون تشکیلاتی هم نداشت چه رسد به بیرون از سازمان انجمن
_ مشرب عقیدتی انجمن تا پیش از تدریس درسگفتارهای معارف فارسی، همان مشرب جریان اصلی تشیع یعنی جریان فکری ذیل دستگاه روحانیت تعریف می شد و منابع و مآخذ آموزشی و مطالعات آزاد انجمنی ها نیز کتب و مقالات علما و روحانیون و شخصیت های علمی شناخته شده بیرون از انجمن بود،
_ از همین رو ذهنیتی برای مراجع عظام پدید آمد که گویی انجمن هم دارای مسلک و مشرب فکری رایج در حوزه هاست
_ از سال ۱۳۵۲ که دروس معارف به منهج و متن آموزشی انجمن حجتیه بدل شد، شیخ حلبی گام مهم تغییر ایدئولوژی انجمن را برداشت،
_ انجمن در مورد این تطور ایدئولوژیک، هیچ گزارش کتبی و یا شفاهی به هیچ مرجع تقلید نداده است،
_ انجمن هیچ متنی از هیچ مرجعی ارایه نداده که نشان دهد که عقاید و مبانی معرفت شناختی انجمن مورد تایید حتی یک مرجع تقلید قرار گرفته باشد،
_ طبق مبانی دروس معارف آقای حلبی، مراجع مشرکند چنانکه آقای قندهاری از مدرسان انجمن گفت و کلیپش نیز منتشر شد. با همین نگاه سیدحسن افتخاری نیز تمام کسانی که دروس معارف را نیاموخته اند، مشرک و غیرموحد می نامد( مصاحبه سیدحسن افتخارزاده، نشریه یاد استاد، شماره ۱، دیماه ۱۳۸۱، ص ۱۶ به بعد)
_ البته بسا این احتمال دور از ذهن نباشد که متن ویراسته و سانسورشده دروس معارف که در سال های اخیر چاپ کرده اند، را ببرند نزد مراجع و تاییدی دریافت کنند.
رضایی
تیر ۱۴۰۵
