مدیر رسانه زئوس، رسانه‌ای با گرایش ترویج آتئیسم، در ویدیویی منتشرشده در شبکه اجتماعی یوتیوب، ادعاهایی درباره روابط میان مردم ایران و رژیم صهیونیستی مطرح کرده است که واکنش‌برانگیز شده است.
وی در این ویدیو مدعی شده است که ایران تنها کشوری در منطقه است که مردم آن علاقه‌مند به اسرائیل هستند و برخلاف مردم غزه که هدف حملات اسرائیل قرار گرفته‌اند، مردم ایران تاکنون هدف حمله اسرائیل نبوده‌اند.
مدیر رسانه زئوس در بخشی از اظهارات خود گفته است:
«واقعیت این است که در منطقه، اسرائیلی‌ها دوست زیادی ندارند؛ در واقع تنها دوست اسرائیل‌ها که هیچ دشمنی با آنها ندارند، مردم ایران هستند.»
وی همچنین مدعی شده است که ایران و اسرائیل در میان کشورهای منطقه «تنها دوستان یکدیگر» هستند و مخالفت جمهوری اسلامی با اسرائیل را ناشی از ماهیت این نظام دانسته است.
این فعال رسانه‌ای در ادامه اظهارات خود درباره جنگ غزه نیز مدعی شده است که اسرائیل در حملات خود تلاش داشته است از آسیب به غیرنظامیان جلوگیری کند و تفاوت رویکرد این رژیم نسبت به غزه و ایران ناشی از تصور متفاوت آنها درباره مردم ایران و جمهوری اسلامی است.
وی در بخشی از سخنانش اظهار کرده است که اسرائیل می‌داند مردم ایران با جمهوری اسلامی که خواهان نابودی اسرائیل است، همسو نیستند.
پرسش درباره مبنای ادعای «دوستی مردم ایران و اسرائیل»
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مبنای چنین جمع‌بندی‌ای درباره رابطه مردم ایران و اسرائیل مشخص نیست و این پرسش را ایجاد می‌کند که بر چه اساسی می‌توان ادعا کرد مردم یک کشور با رژیمی که در بسیاری از کشورهای منطقه و جهان به دلیل عملکرد نظامی و سیاسی خود با انتقادهای گسترده مواجه است، رابطه‌ای دوستانه دارند.
حتی اگر بخشی از افراد در جامعه ایران خود را نزدیک یا همسو با اسرائیل بدانند، تبدیل این دیدگاه محدود به یک گزاره کلی درباره عموم مردم ایران، نیازمند شواهد و بررسی‌های دقیق است؛ موضوعی که در اظهارات مطرح‌شده از سوی مدیر رسانه زئوس به آن اشاره‌ای نشده است.
از سوی دیگر، مسئله اصلی در این میان تنها یک اختلاف سیاسی میان ایران و اسرائیل نیست، بلکه عملکرد این رژیم در سال‌های اخیر، به‌ویژه در فلسطین و لبنان، موجب شکل‌گیری انتقادات گسترده‌ای در سطح منطقه و جهان شده است.
مسئله اخلاقی در انتخاب متحد سیاسی
منتقدان این نگاه معتقدند که مخالفت با یک نظام سیاسی یا تلاش برای تغییر آن، نمی‌تواند به معنای نادیده گرفتن اصول اخلاقی و انسانی در ارزیابی بازیگران بین‌المللی باشد.
بر این اساس، حتی اگر فرد یا جریانی با سیاست‌های جمهوری اسلامی مخالف باشد، این پرسش مطرح می‌شود که آیا نزدیکی به قدرتی که به دلیل اقدامات نظامی و پیامدهای انسانی آن مورد انتقاد قرار گرفته، می‌تواند بدون در نظر گرفتن ملاحظات اخلاقی و انسانی توجیه شود؟
در این چارچوب، حمایت یا همسویی با اسرائیل صرفاً به دلیل مخالفت با جمهوری اسلامی، از نگاه منتقدان نمی‌تواند معیار کافی برای قضاوت درباره یک رابطه سیاسی یا اخلاقی باشد.
غلبه هدف سیاسی بر معیارهای اخلاقی
اظهارات مدیر رسانه زئوس بار دیگر بحث درباره بخشی از جریان‌های مخالف جمهوری اسلامی را مطرح کرده است؛ جریانی که منتقدان آن معتقدند در مسیر مخالفت با نظام سیاسی موجود، گاهی مرزهای اخلاقی و انسانی را نادیده می‌گیرد.
بر اساس این تحلیل، مسئله اصلی تنها یک موضع سیاسی درباره ایران و اسرائیل نیست، بلکه این پرسش مطرح است که آیا هدف تغییر سیاسی می‌تواند باعث شود برخی افراد یا جریان‌ها نسبت به رفتار قدرت‌های خارجی، حتی در صورت وجود اتهامات گسترده درباره عملکرد آنها، رویکردی متفاوت اتخاذ کنند.
منتقدان این رویکرد معتقدند افرادی که مدعی ساختن آینده‌ای بهتر برای جامعه هستند، نمی‌توانند اصول اخلاقی و انسانی را صرفاً بر اساس اهداف سیاسی خود تغییر دهند؛ چرا که بی‌توجهی به این اصول، اعتبار همان آرمان‌هایی را که مدعی دفاع از آن هستند، زیر سؤال خواهد برد.
