نهضت سپید یک جریان شبهعرفانی نوظهور با ساختار فرقهای است که با ادعای معنویت، آزادی و آگاهی، وارد عرصههای اجتماعی و سیاسی شده اما رفتارهای آن نشاندهندهی بحرانهای اخلاقی، هویتی و ساختاری جدی است.
معرفی اجمالی نهضت سپید
نهضت سپید ایران، یک جریان شبهمعنوی با رهبری سعید محمدی دورکی است که در سالهای اخیر با شعارهایی چون «صلح جهانی»، «آگاهی معنوی» و «نجات بشر» فعالیت خود را گسترش داده است. این جریان در ابتدا با ادبیات عرفانی و ادعای اتصال به حلقههای انرژی آغاز شد، اما بهتدریج وارد حوزههای سیاسی، امنیتی و اجتماعی شد.
ویژگیهای ساختاری و رفتاری
این جریان ویژگیهایی دارد که آن را از معنویت اصیل جدا میکند:
– رهبری شخصمحور و تمرکز شدید بر شخصیت دورکی و جانشینان ادعایی مانند مهدی ولیپور و ساناز فرخنیا
– استفاده از ادبیات سانتیمانتال و لحنهای احساسی مثل «مادرانه»، «نور»، «عشق»، اما در خدمت کنترل روانی پیروان
– درگیریهای داخلی بر سر جانشینی، همراه با فحاشی علنی، تهدید و افشاگریهای متقابل
– صدور بیانیههای تحریکآمیز، تجمع مقابل زندان تهران و ادعای نقشآفرینی در اغتشاشات
– فقدان مبانی فکری سالم، نبود سازوکار شفاف و استفاده ابزاری از معنویت
آسیبها و هشدارها
– فروپاشی درونی: درگیریهای قدرت و افشاگریهای اخلاقی نشاندهندهی بیثباتی شدید در ساختار این فرقه است
– تحریک اجتماعی: استفاده از شبکههای اجتماعی برای تهییج، تهدید و انتشار محتوای تحریکآمیز
– ادعای معنویت بدون دین: معنویت را از توحید جدا کرده و به ابزار جذب و کنترل تبدیل میکند
– تضاد با اخلاق اجتماعی: برخلاف ادعای عشق و نور، رفتارهای این جریان فاقد التزام اخلاقی و اجتماعی است .
احتمال آسیب های روانی و ماورایی در این جریان انحرافی وجود دارد.
این جریان نمونهای روشن از معنویتهای بدلی است که با شعارهای زیبا، حقیقت را تحریف میکنند. معنویت اصیل، بر پایهی بندگی خدا، عقلانیت و اخلاق پایدار است نه بر محور رهبران فردمحور و شعارهای احساسی.
