گزارش اخیر نشریه یهودی «فوروارد» (Forward) پرده از واقعیت برمیدارد: جامعه یهودیان ایرانیتبار در ایالات متحده که روزی با سودای «تغییر و براندازی جمهوری اسلامی» به ریسمان سیاستمداران آمریکایی چنگ زده بودند، اکنون در میانِ چرخدندههای رقابتهای حزبی و وعدههای توخالی، خود را تنها، سرخورده و «مهرهای سوخته» میبینند.
سقوط جمعیتی و توهم بازگشت
این گزارش در ابتدا می گوید: تاریخ برای این جامعه با تلخی ورق خورده است. جمعیتی که پیش از انقلاب اسلامی حدود ۱۰۰ هزار نفر بود، اکنون به حدود ۸ هزار نفر تقلیل یافته است. فعالانی نظیر «مرجان کیپور» معتقدند این خروج، یک «بلیط یکطرفه» بوده است. با این حال، نسل جدید در آمریکا با نوعی «سادهانگاری سیاسی»، در انتظار معجزهای برای بازگشت هستند؛ امیدی که گزارش فوروارد تأکید میکند بیش از آنکه واقعیت داشته باشد، صرفاً ابزاری برای «فشار سیاسی» واشینگتن علیه ایران است.
ترامپ و وعدههایی که بوی خون داد!
یکی از سیاهترین فصول این استیصال، اعتماد سادهلوحانه به لفاظیهای «دونالد ترامپ» بود. در حالی که ترامپ با پیامهای مهیج در «تروث سوشال»، فتنهگران را به تسخیر نهادها تشویق و وعده میداد که «کمک در راه است»، واقعیت میدانی به گونهای دیگر رقم خورد:
* هزینه سنگین اعتماد: در فاصله پیامهای فریبنده ترامپ و نمایشهای نظامی بیحاصل، هزاران نفر در آتش فتنهای سوختند که هیزم آن را واشینگتن فراهم کرده بود.
* خشم مذهبی: «حاخام ترلان ربیعزاده» با لحنی تند اعتراف میکند که اگر ترامپ عقبنشینی کند، «خونها بر گردن اوست»؛ اعترافی که نشاندهنده عمق شکاف میان «سربازان پیاده» در خیابان و «فرماندهان» پشتمیزنشین در واشنگتن است.
دیوار بلند «اول آمریکا» و بنبستِ مسیحیان صهیونیست
این گزارش پرده از نفوذ جریانهای انزواطلب در جناح راست آمریکا (MAGA) به رهبری افرادی چون «مارجری تیلور گرین» برمیدارد؛ جریانی که با اولویت دادن به منافع داخلی، رؤیای مداخله نظامی برای نجات فتنهگران را به دیوار کوبیده و نقشههای توهمآمیز اپوزیسیون را نقش بر آب کرده است. از سوی دیگر، حتی مسیحیان صهیونیست که به صورت سنتی سینه چاکِ منافع تلآویو در واشنگتن بودند، اکنون تحت تأثیر سنگینِ شعار «اول آمریکا»، انفعال و نظارهگری را برگزیدهاند. این چرخشِ معنادار نشان میدهد که آنها دیگر تمایلی ندارند اعتبار و هزینهی سیاسی خود را صرفِ ماجراجوییهای بیسرانجامِ یک اپوزیسیون شکستخورده و ورشکسته کنند؛ جریانی که در محاسباتِ کلانِ قدرت در آمریکا، دیگر حتی ارزشِ یک ریسکِ کوچک را هم ندارد.
* استاندارد دوگانه: «آنا حکاکیان» با ناامیدی از سکوت سلبریتیها و فمینیستهای غربی میگوید.
* تئوری توطئه یا واقعیت؟: در دانشگاههای معتبری چون «کلمبیا»، اساتیدی معتقدند این آشوبها صرفاً سناریوی «موساد» برای انحراف افکار عمومی از جنایات در فلسطین بوده است؛ ادعایی که اگرچه برای لابیهای یهودی گزنده است، اما ریشه در واقعیتهای مداخلات همیشگی رژیم منحوس صهیونیستی دارد.
جمعبندی: اپوزیسیون یهودی در بنبستِ انزوا
واقعیت این گزارش نشان میدهد که جامعه یهودیان ایرانیتبار، علیرغم ثروت ظاهری، در شطرنج سیاسی آمریکا تنها یک «پیادهنظام» هستند. وابستگی آنها به چهرههای ورشکستهای مانند «رضا پهلوی» که به دلیل مواضع افراطی در قبال اسرائیل خبیث حتی از سوی چپهای آمریکا نیز طرد میشود، نشاندهنده بنبست راهبردی جریانی است که میخواست تهران را از واشنگتن فتح کند، اما اکنون در خیابانهای «گریتنک» و «لسآنجلس» سرگردان مانده است.
