در متون زرتشتی به صراحت بیان شده است:
هر کس باید یه روحانی (موبد یا دستور) را به راهنمایی و گماشته بودن خود بر گزیند تا همواره در پناه وی با دین آگاهی زندگی کند و راهنمایی بخواهد تا از راه دین منحرف نشود
اگر چنین روحانی، گماشته بر خود نداشته باشد،رسیدن وی به بهشت دشوار است (کلیک)
همچنین در کتاب معروف دیگر زرتشتی نیز دستور داده است که از سن ۱۵ سالگی اطاعت کردن از روحانی زرتشتی واجب است :
اینکه دانایان و پیشینگان گفته اند که چون مردم پانزده ساله شود می باید که از فرشتگان یکی را پناه خود گیرد و از دانایان یکی را از دانای خود گیرد و از دستوران و موبدان یکی را بدستور خود گیرد… واگر از شایست و ناشایست پیش آید با آن دستور بگوید تا او را جواب دهد….پس فرمانبرداری دستوران بر همه کس واجب است(کلیک)
حتی در کتاب معتبر دینکرد هشتم بخش ۴۴ ، بند دوم داریم :
توصیه درباره گزیدن (و) داشتن دستور(=مرجع دینی) مینوی و گیتیگ ، طبق ( مجوز) دستور انجام دادن هر کار، دستور داشتن آن دستور نیز
یعنی :
«برای هر کار، هم در امور معنوی و هم در امور دنیوی، باید یک مرجع و راهنمای دینی آگاه داشته باشی و برای انجام هر کاری از او اجازه بگیری. حتی انتخاب خود آن مرجع نیز باید با تأیید و اجازه یک مرجع بالاتر انجام شود.»
منبع: گروه پژوهشی آرتا
