دادخواهی یا شکار مرید؟ موج‌سواری رهبر «بنیاد بنی» بر قربانیان عرفان حلقه

معنویت بدون دین، بنیاد بنی، عرفان حلقه

در حالی‌ که آسیب‌دیدگان «عرفان حلقه» هنوز در جست‌وجوی مسیر واقعی دادخواهی هستند، کمال الماسی جاف، رهبر جریان موسوم به «بنیاد بنی»، با انتشار فراخوانی شبه‌حقوقی تلاش کرده خود را حامی قربانیان جا بزند؛ اقدامی که بیش از آن‌که نشانی از دلسوزی داشته باشد، به‌عنوان تلاشی حساب‌شده برای جذب اعضای سرخورده و بازتولید یک فرقه انحرافی جدید ارزیابی می‌شود.

 

کمال الماسی جاف، سرکرده جریان موسوم به «بنیاد بنی» (فرقه فرزندان) که خود انشعابی از فرقه آمریکایی اکنکار محسوب می‌شود، در اقدامی تأمل‌برانگیز با انتشار فراخوانی مدعی پیگیری قضایی علیه عرفان حلقه شد. وی با ژستی حق‌به‌جانب از آسیب‌دیدگان این فرقه دعوت کرده تا برای آنچه او «محاکمه در دادگاه» می‌نامد، به تشکیلات او بپیوندند؛ اقدامی که تلاش برای جذب اعضای سرخورده سایر جریانات انحرافی است.

کمال الماسی جاف که در میان هوادارانش خود را با لقب «کاتب» معرفی می‌کند، اخیراً با انتشار اطلاعیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی، تلاش کرده است تا خود را در جایگاه مدعی‌العموم و حامی حقوق قربانیان معنویت‌های کاذب جا بزند.
در متن این اطلاعیه که در کانال‌های منتسب به این جریان منتشر شده، آمده است: «کسانی که در عرفان حلقه بودند و صدمه و آسیب خوردند به روابط عمومی پیام بدهند. از طریق دادگاه قرار است محاکمه شود.» وی همچنین از هواداران خود خواسته است تا این پیام را به سایر آسیب‌دیدگان احتمالی برسانند.
این فراخوان در حالی صادر می‌شود که «بنیاد بنی» خود به عنوان یک جریان نوپدید و انشعابی از اکنکار، مروج آموزه‌هایی است که همواره مورد نقد کارشناسان دینی و روانشناسی قرار داشته است. استفاده از واژه «محاکمه» و وعده پیگیری قضایی توسط فردی که خود رهبری یک فرقه غیررسمی را بر عهده دارد، پارادوکس عجیبی است که نشان از اهداف پشت پرده این جریان دارد. به نظر می‌رسد الماسی قصد دارد با تخریب رقیب دیرینه خود (عرفان حلقه) و تمرکز بر نقاط ضعف و آسیب‌های آن، مشروعیتی برای جریان خود دست‌ و پا کند.

اقدام اخیر کمال الماسی را نباید یک حرکت حقوقی انسان‌دوستانه تلقی کرد، بلکه این حرکت مصداق بارز «رقابت درون‌فرقه‌ای» برای تصاحب بازار مکاره‌ی معنویت است. در روانشناسی فرقه‌ها، زمانی که یک جریان (مانند عرفان حلقه) دچار چالش می‌شود یا اعضای آن به دلیل آسیب‌های روانی دچار ریزش می‌شوند، رهبران سایر فرقه‌ها مانند لاشخورهای سیاسی عمل کرده و تور خود را برای صید این افراد سرخورده پهن می‌کنند.
الماسی با این فراخوان دو هدف عمده را دنبال می‌کند:
۱. تطهیر خود: با حمله به یک جریان دیگر، سعی می‌کند ذهن مخاطب را از انحرافات و ماهیت فرقه‌ای «بنیاد بنی» منحرف کرده و خود را در جبهه مخالف با انحراف نشان دهد.
۲. عضوگیری از بدنه آماده: افرادی که قبلاً پتانسیل جذب در عرفان حلقه را داشته‌اند، گزینه‌های مناسبی برای پیوستن به فرقه الماسی هستند؛ زیرا این افراد به دنبال متافیزیک و امور غریبه هستند و اکنون که سرخورده شده‌اند، الماسی تلاش می‌کند با نقاب «منجی» و «دادخواه»، آن‌ها را به عنوان مریدان جدید وارد سیستم خود کند.
در نهایت، سپردن دادخواهی علیه یک فرقه به رهبر یک فرقه دیگر، مانند پناه بردن از چاله‌ به چاه است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *